บทที่ 359

“จริงเหรอ? ผมอยากจะเจอลูกเขยคุณแล้วล่ะ!”

นายท่านจอร์จยิ้มก่อนจะพูดว่า “คุณสองคนขับรถออกไปจอดที่หน้าประตูเลย อีกสักครู่ก็ขับไปที่โรงแรมไดนาสตี้เพื่อรับประทานอาหารเย็นได้เลย”

“ตกลง เราจะไป!”

เบ็นและซีน่าที่ทุกเซลล์ในร่างกายตื่นขึ้นกรีดร้องอย่างตื่นเต้น พวกเขารอไม่ไหวที่จะทดลองขับรถ และขับมาจอดที่ประตูใหญ่

หลังจากนั้นสักพัก ลูก้ากลับมาที่บ้านของตระกูลจอร์จพร้อมกับบอดี้การ์ดคนอื่น ๆ ที่ได้รับบาดเจ็บ

ลูก้าให้คนที่บาดเจ็บเข้าไปรับการรักษาก่อน ก่อนที่เขาจะเดินไปหานายท่านต่อหน้า

ลูก้ากระซิบที่ข้างหูนายท่านจอร์จว่า “ท่านครับ ท่านไม่ได้ทำร้ายฟีโอน่าและคนอื่น ๆ ตอนที่เราออกไปใช่ไหม? เฟนด์ขู่ว่าถ้าเราแตะต้องพวกเขาแม้แต่ปลายเส้นผมเราจะมีปัญหาแน่!”

“ฮึ่ม ไอ้หนุ่มนี่จริงจังและกล้าหาญนัก กล้าดียังไงไม่สนใจตระกูลจอร์จ!”

หลังจากได้ยินสิ่งที่ลูก้าแจ้งมา นายท่านจอร์จก็เริ่มเยาะเย้ย

“ถ้าไม่ใช่เพราะเขารักษาโรคอ้วนแปลก ๆ ของลูกสาวฉันได้ ฉันจะทำให้รู้ว่าจะไม่มีใครมาหยามหน้าตระกูลจอร์จได้!” เขาเยาะเย้ย “เราคือตระกูลชนชั้นสูง มันไม่ใช่เรื่องตลก!”

ไอ้บ้านี่กล้าดียังไงมาขู่ตระกูลจอร์จ กล้ามากไปไหม? ตระกูลจอร์จใครจะมาขู่ง่าย ๆ ก็ได้เหรอ?

อย่างไรก็ตาม สิ่งสุดท้ายที่คาดไว้คือลูก้า หัวหน้าบอดี้การ์ดมาพยายามเกลี้ยกล่อมเขา “ท่านครับ เฟนด์ วู๊ด ไม่ใช่คนธรรมดา เขารักษาโรคของคุณหนูได้ นั่นแสดงให้เห็นว่าเขามีทักษะด้านการแพทย์ที่ดี ยิ่งไปกว่านั้นความสามารถในการต่อสู้ยังเหนือกว่าบอดี้การ์ดทุกคนในตระกูลเดรค!”

“หมายความว่าอะไร? แข็งแกร่งขนาดนั้นเชียว?”

ท่าทีของนายท่านจอร์จดูขรึมลงไปทันทีที่ได้ยินคำกล่าวอ้างเกินจริงของลูก้า