บทที่ 363

อย่างไรซะตระกูลจอร์จก็เป็นตระกูลชนชั้นหนึ่ง

ฟีโอน่าเดินเข้าไปหาเฟนด์ จ้องมองอย่างเขม็ง “มันก็แค่ยา ทำไมต้องคิดเงินด้วย? นายท่านจอร์จดูแลเราดีมากนะ! เขาให้รถโรลส์รอยส์มาสองคัน นายยังจะอยากได้อะไรอีก?”

“ถูกต้อง! เฟนด์ มันไม่ขี้เหนียวและก็โง่ไปหน่อยเหรอ? แค่ให้เขาไปไม่ได้เหรอในเมื่อเขาอยากได้แค่เม็ดเดียวเอง?” ซีน่าร้องเสียงหลงขึ้นมาตามฟีโอน่า

นี่เป็นโอกาสดีที่จะทำให้ตระกูลจอร์จพอใจ นี่เขางี่เง่าเหรอ? เขาจะมาขอเงินโดยไม่เกรงใจอีกฝ่ายได้อย่างไร?

เฟนด์ไม่ได้พูดอะไรกับคำเตือนของพวกเขาราวกับหูหนวก

หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มอย่างไม่ใยดีและตอบกลับไปว่า “โรลส์รอยซ์สองคันนั่นเป็นค่าตอบแทนจากนายท่านจอร์จที่ลักพาตัวพวกคุณไป ในขณะที่เงินนี้ผมขอเป็นค่ายา สองสิ่งนี้มันต่างกัน นอกจากนี้ ยาของผมก็แพง! ถ้าไม่ใช่เพราะคนดี ๆ อย่างคุณซาซ่าผมจะไม่ขายแม้ว่าคุณจะคุกเข่าขอร้องก็ตาม!”

นี่เป็นครั้งแรกที่นายท่านจอร์จเจอคนแบบเฟนด์ เขารู้สึกอับอายขายขี้หน้าขึ้นมาทันที

อย่างไรก็ตาม ตระกูลจอร์จนั้นร่ำรวยแบบสุด ๆ การแก้ไขปัญหาด้วยเงินไม่นับเป็นปัญหาอะไร

“มันควรจะเป็นแบบนี้” เขาตอบด้วยรอยยิ้ม “เฟนด์พูดถูก ฉันควรจ่ายค่ายา!”

สักพักหนึ่งเขาก็ถามว่า “บอกมาสิว่าเท่าไหร่?”

“ไม่มากเท่าไหร่ 20 ล้านก็พอ คุ้มค่ากับสิ่งของที่ยอดเยี่ยมแบบนี้”

“20 ล้าน? ทำไมไม่ขโมยหรือปล้นเอา? นี่ก็แค่ยา แล้วมาขอ 20 ล้านเนี่ยนะ?”

ผู้หญิงจากตระกูลจอร์จอุทานด้วยความโกรธ เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป นี่มันคือการแบล็คเมล ไม่ใช่ธุรกิจปกติแล้ว!

“เฟนด์...” แม้แต่เซเลน่าก็ดูรำคาญกับคำตอบของเฟนด์ 20 ล้านมันมากเกินไปสำหรับค่ายา เฟนด์ไม่กลัวที่จะทำให้พวกเขาโกรธเลยเหรอ?

“ที่รัก คุณต้องเชื่อผมนะ! ผมไม่ได้พูดไร้สาระนะ!” เฟนด์อธิบาย ยิ้มอย่างขมขื่นเล็กน้อย