บทที่ 385

เซเลน่าพูดไม่ออก ดูเหมือนว่าเธอจะมีกังวลอะไร เฟนด์จับสังเกตเบาะแสที่น่าสงสัยได้

จากนั้นเฟนด์ก็สารภาพว่า “ถึงแม้จะพิจารณาแล้วก็ตามผมยังลังเลที่ฆ่า ถ้าผมคิดผิดล่ะ? ผมจึงทำได้ก็ต่อเมื่อตัวตนของเธอถูกเปิดเผย”

“อะไรทำให้ตัวตนของเธอถูกเปิดเผย?” เซเลน่าขมวดคิ้วและสงสัยเมื่อคิดว่าการปลอมตัวของนักฆ่านั้นสมบูรณ์แบบ

“ความจริงนั่นก็คือภรรยาของผมจะไม่เริ่มจูบผมก่อน ที่สำคัญผมได้กลิ่นบุหรี่ นั่นหมายความว่าเธอสูบบุหรี่ แต่ภรรยาผมไม่สูบ! นั่นคือตอนที่ผมยืนยันว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นนักฆ่าไม่ใช่คุณ”

“ฉลาดมากเลยใช่ไหม?”

จากนั้นเธอก็คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจูบเฟนด์ยังไง เธอเยาะเย้ยอย่างหงุดหงิด “แล้วตอนนี้ล่ะ? คุณรู้สึกตื่นเต้นไหมที่ผู้หญิงคนนั้นจูบคุณ? ฉันต้องบอกว่าเธอมีรูปร่างที่ดี ตอนนี้คุณมีความสุขไหม?”

เฟนด์รู้สึกละอายใจ ดังนั้นเซเลน่าจึงยังรู้สึกหึง

เขายิ้มอย่างขมขื่น “ที่รัก นั่นเป็นนักฆ่าที่ผมกำลังเผชิญอยู่ คุณคิดว่าผมจะมีเวลาคิดเกี่ยวกับมันเหรอ? ที่มันเลยเถิดไปนิดหน่อยเพราะผมกังวลว่าผมจะตัดสินเธอผิด ดังนั้นผมจึงชะลอการฆ่าเธอและจะทำมันต่อเมื่อผมแน่ใจแล้วเท่านั้น”

“เดี๋ยวก่อน เธอเป็นนักฆ่าที่มีฝีมือ! คุณจัดการเธออย่างรวดเร็วได้ยังไง? ฉันเห็นว่าเธอมีกริช!” เซเลน่าพบว่าตัวเองสับสน ถ้าเฟนด์มีฝีมือมากกว่าผู้หญิงคนนั้นมาก นั่นหมายความว่าเขาเป็นราชาแห่งสงคราม!

เฟนยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนและตอบว่า “อาจเป็นเพราะผู้คุ้มกันของเธอไม่อยู่ เธอคงไม่คิดว่าผมจะมองการหลอกลวงของเธอออก ดังนั้นเธอจึงประมาทเพราะอย่างนี้มันจึงง่ายที่จะฆ่าเธอ”