บทที่ 387

“บ้าเอ๊ย มันก็เป็นไปได้ที่เซเลน่าจะถูกลักพาตัวไป ฉันไม่รู้ว่านักฆ่าจะฆ่าเธอหรือเปล่า!” อีวานโกรธมากจนกำมือแน่น “ฉันประมาทไปจริง ๆ ฉันยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลย ฉันควรจะสั่งให้เธอรออีกสักสองสามวันก่อนที่จะลงมือทำอะไร นี่…”

อีวานไม่คิดว่าการสั่งให้เธอไปฆ่าเฟนด์จะทำให้การเซ็นสัญญาของเขาล้มเหลว

ขณะที่เขานั่งอยู่ในรถ ในใจของเขาเต็มไปด้วยความคิดเกี่ยวกับสถานที่ที่เซเลน่าและคนอื่น ๆเคยอยู่อาศัยในคืนนั้น แต่เมื่อเขานึกถึงมันเขาก็เลิกคิด

หากเฟนด์กับเซเลน่ายังปลอดภัยดีและนักฆ่าไม่ได้เริ่มภารกิจของเธอ การบุกไปเยี่ยมพวกเขามันคงไม่สมเหตุสมผล เพราะยังไงซะก่อนหน้านี้เขาแสดงออกว่ารังเกียจและไม่เคยไปเยี่ยมพวกเขาเลย

แต่ถ้านักฆ่าล้มเหลว เฟนด์อาจสงสัยว่าเขาเป็นคนที่จ้างนักฆ่า? แม้ว่าความเป็นไปได้ที่นักฆ่าจะล้มเหลวนั้นจะมีน้อยมากก็ตาม

เขาครุ่นคิด มองดูเวลาและเตรียมที่จะขับรถกลับ

บังเอิญเมื่อเขาขับรถผ่านร้านกาแฟ เขามองเข้าไปข้างในและเห็นซีน่า แจ็คสัน

“นั่นไม่ใช่แฟนของเบ็น เทย์เลอร์หรอกเหรอ?” อีวานตกใจนิดหน่อย เขาจอดรถไว้ริมถนนและเดินเข้าไปในร้านกาแฟ

ในขณะที่ซีน่ากำลังคุยกับเพื่อนสนิทสองคนของเธอ และดูเหมือนจะอารมณ์ดีมาก

“คุณแจ็คสัน ผมไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่!” อีวานพูดด้วยรอยยิ้มและเดินเข้าไปหา

“นายน้อยเทย์เลอร์!” ซีน่าตกตะลึงและพูดด้วยรอยยิ้ม “เป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ นี่เพื่อนสนิทของฉัน เรากำลังดื่มกาแฟกันเพราะเหนื่อยจากการช้อปปิ้ง!”

“จริงเหรอ?” อีวานตั้งใจมองดูสถานการณ์ก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “บังเอิญว่าผมมีเรื่องจะคุยกับคุณแจคสัน ผมอยากจะชวนคุณไปทานอาหารด้วยกันได้ไหม?! ถ้าเพื่อนสนิทของคุณว่างก็ชวนพวกเขาไปกับเราได้!”