บทที่ 389

“โอ้ นายน้อยเทย์เลอร์ คุณก็พูดเกินไป ฉันไม่ได้สวยขนาดนั้น!” ซีน่าแสร้งทำเป็นเจียมเนื้อเจียมตัวและตักอาหารขึ้นมาก่อนที่จะวางลงบนจานของอีวาน “มา ทานข้าวกันเถอะ!”

“ฮ่าฮ่า ได้สิ!” อีวานหัวเราะและพวกเขาก็เริ่มทานอาหารกัน

หลังจากนั้นไม่นานอีวานก็พูดอีกครั้งว่า “คุณซีน่า ผมตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกเห็น ผมคิดถึงคุณมาสองสามวันแล้วและวันนี้ผมก็โชคดีมากที่ได้พบคุณ ผมต้องรวบรวมความกล้ามากเลยที่จะเชิญคุณมาทานอาหารเย็น!”

“เป็นไปได้ยังไง?” ซีน่าขมวดคิ้วและมองไปที่อีวานก่อนจะพูดว่า “นายน้อยเทย์เลอร์ คุณพูดจริงเหรอ?”

“ไม่ต้องห่วง ผมพูดจริง!” อีวานวางมือข้างหนึ่งลงบนต้นขาของซีน่าอีกครั้งก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ คุณก็จะให้ทุกอย่างที่ผมต้องการด้วยใช่ไหม? ผมคิดว่าคุณก็ไม่ได้ชอบเบ็นจริง ๆ หรอกถูกไหม?”

“นายน้อยเทย์เลอร์คุณพูดถูก ฉันหมดรักเบ็นมานานแล้ว ถ้าเขาไม่ดีกับฉัน ฉันก็อยากที่จะเลิกกับเขาจริง ๆ!”

ซีน่ากลัวว่าเธอจะพลาดโอกาสนี้ เธอหยุดผลักมือของอีวานออกและแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อีวานยิ้มอย่างเย็นชาเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น อย่างไรก็ตามเขาจับมือของเธอตรง ๆ “ซีน่าคุณเป็นผู้หญิงของผม ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะไวน์ในวันนี้หรือเปล่า ผมดื่มไปไม่มากนักแต่รู้สึกเมา ผมต้องการคุณ ทำไมคุณไม่พาผมไปพักที่ห้องชั้นบน แล้วหลังจากนั้นผมจะพาคุณออกไปซื้อกระเป๋าและเสื้อผ้าแบรนด์เนม คุณสามารถเลือกซื้ออะไรก็ได้ตามที่คุณต้องการเลย เป็นไง?”

ซีน่าแสร้งทำเป็นสงวนท่าทีและพูดว่า “น-นี่ฟังดูเหมือนจะไม่ใช่ความคิดที่ดีนะนายน้อยเทย์เลอร์ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ชอบเบ็นแต่เราก็ยังไม่ได้เลิกกัน อีกอย่างใครจะรู้คุณอาจจะโกหกฉันก็ได้ ฉันเพิ่งรู้จักคุณแค่ไม่นานเอง ถึงแม้ว่าฉันจะมีความรู้สึกบางอย่างกับคุณแต่มันดูไม่ค่อยดีเลยที่จะเข้าไปในห้องพักของโรงแรม จริงไหม?”