บทที่ 40

“คุณต้องการเชิญพวกบ้านนอกมา? นายน้อยอีวาน คุณกำลังจะพยายามโอ้อวดใช่ไหม?

เซซิลีอา ก้าวไปข้างหน้าไม่ทันคาดคิด และเปิดเผยความตั้งใจของอีวานจนหมด

อีวานหน้าเสียทันที เขาอธิบายอย่างรีบร้อน “พูดเรื่องไร้สาระอะไร? ฉันดูเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”

อีวานเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ยังไงซะ เซเลน่าก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเทย์เลอร์ เธอก็เป็นหลานสาวของคุณปู่เช่นกัน งานนี้เป็นงานที่ยิ่งใหญ่ของครอบครัวเทย์เลอร์ การเชิญเธอมาร่วมงานก็ถือว่าเป็นประโยชน์ต่อเราเช่นกัน ผู้ที่มีอิทธิพลรอบข้าง จะได้ไม่มองว่าเราแล้งน้ำใจ ถ้าพวกเขารู้ว่าเราไม่ได้เชิญเธอมา ถึงจะเพิ่มมาอีกสักสองสามคน ก็คงไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มอะไรมากมายจริงไหม?

นายใหญ่เทย์เลอร์ รู้สึกพึงพอใจ “ที่จริงอีวานก็เริ่มเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น วันนี้แกโตเป็นผู้ใหญ่ เริ่มมีความคิดแล้ว แกต้องรักษาความคิดนี้เอาไว้ หากแกต้องการที่จะประสบความสำเร็จในชีวิตหลังจากนั้น ช่วงเวลาห้าปีหลาย ๆ คนก็ลืมเลือนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นไปแล้ว คงไม่แปลกหรอกที่จะชวนพวกเขามากินอาหารร่วมกัน!”

“คุณปู่พูดถูกจริง ๆ นั่นคือความตั้งใจของผม ผมอยากให้พวกเขารู้ว่าเรามีน้ำใจต่อพวกเขามาก"

อีวานหัวเราะ "คุณปู่ ถ้าอย่างนั้นผมจะไปเซ็นสัญญาในตอนนี้ ปู่จัดการจองโต๊ะที่โรงแรมได้ในระหว่างนี้ที่เรากำลังรอทานอาหารกลางวันกันก่อน

“ฮ่า ฮ่า เอาล่ะ! รีบไป ๆ!”

นายใหญ่หัวเราะ การที่ทำโปรเจกต์ใหญ่เช่นนี้ผลกำไร 300 ล้านเหรียญนั้นเพียงพอที่จะพิสูจน์ความสามารถของอีวานได้ หากในอนาคตข้างหน้า อีวานสามารถทำโครงการเช่นนี้ได้อีกเขาจะตัดสินใจให้ธุรกิจของครอบครัวเทย์เลอร์กับอีวาน

เมื่อจ้องมองไปที่ใบหน้าที่ดูมีความสุขของธีโอดอร์ มันแสดงให้เห็นถึงความประทับใจ ความปลื้มปิติในที่สุดอีวานก็ทำให้เขาภาคภูมิใจสักครั้ง

ถึฃแม้ว่าเขาจะเป็นหัวหน้าครอบครัวเทย์เลอร์ แต่นายใหญ่ก็ไม่เคยให้สิทธิ์ใด ๆ กับเขา เพราะเขาเคยติดการพนันมาก่อน มีครั้งหนึ่งที่เขาสูญเสีย 10 ล้านเหรียญภายในคืนเดียว ตั้งแต่นั้นมานายใหญ่ก็ไม่เคยเชื่อใจเขาอีกเลย

ระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมาคนเฒ่าคนแก่ต่างคิดถึงถึงพรสวรรค์ในการดำเนินธุรกิจของเซเลน่า เขาอยากจะส่งให้ธุรกิจของครอบครัวให้เธอด้วยซ้ำ ธีโอดอร์รู้สึกวู่วามเล็กน้อยกับความคิดนั้น