บทที่ 426

เฟนด์ขับรถไม่นานก็ถึงบ้าน

“คุณกลับมาช้าจัง แถมยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์ ดื่มกับทันย่ามาแค่ไหนเนี่ย?”

เซเลน่าอาบน้ำแล้ว เธอกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง

เธอวางโทรศัพท์ไว้และลุกขึ้นจากเตียงเมื่อเห็นเฟนด์กลับมา

“ผมไม่อยากจะพูดเลย อีวอนน์ ลูกพี่ลูกน้องของทันย่าอย่างกับปีศาจเหล้า เธอบังคับให้ผมดื่มกับเธอ”

เฟนด์หัวเราะแห้ง ๆ เขาเข้าไปหาชุดนอนเพื่อเตรียมตัวเข้านอน

เซเลน่าเดินตามหลังมาและสูดกลิ่น “เป็นไปไม่ได้ ทำไมฉันถึงได้กลิ่นน้ำหอมบนตัวคุณ? ไม่เห็นบอกเลยว่าอยู่กับผู้หญิงรวยคนนั้นด้วย? ไม่เห็นบอกเลยว่าผู้หญิงรวยคนนั้นคือเทพธิดาแห่งสงครามและเพื่อนคุณ?” เซเลน่าพูดเรื่อย “ฮึ่ม! ฉันว่าคุณไม่ได้ไปดื่มกับคุณเดรค แต่ไปหาผู้หญิงรวยคนนั้นแทนมากกว่า!”

เฟนด์แปลกใจที่จมูกเซเลน่าดีมากจนได้กลิ่นน้ำหอมบนตัวเขา

เขาหัวเราะอย่างขมขื่นก่อนจะตอบว่า “อย่ากังวลไปเลย เซเลน่า สามีของคุณเป็นคนชอบธรรมและมีศีลธรรม ผมดูเหมือนคนที่เกาะผู้หญิงรวย ๆ หรือเปล่า?”

เซเลน่าเอียงหัวและมุ่ยหน้า “ไม่แน่ใจเหมือนกันสิ... คุณค่อนข้างหล่อ และมีศักยภาพ” เธอตอบอย่างเย็นชา

เฟนด์ไม่โกรธเลยเมื่อได้ยินอย่างนั้น เขากลับรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วตัว เขาก้าวไปข้างหน้าและพันแขนรอบเอวของเซเลน่า “หึงเหรอที่รัก? ผมไม่นึกเลยว่าคุณจะสนใจผมมากขนาดนี้!”

“ฝันไปเหอะ ฉันไม่สนใจคุณเลย!”

เซเลน่าดิ้นออกจากอ้อมแขนของเฟนด์และถอยหลังไปสองก้าว “ให้ฉันอธิบายให้กระจ่างนะ เฟนด์ วู๊ด ฉันจะไม่โทษคุณหรอก ถ้าคุณทำให้ผู้หญิงคนอื่นตกหลุมรัก แต่ถ้าคุณกลายเป็นของเล่นใครเพื่อเงิน ฉันจะเป็นคนแรกเลยที่ถ่มน้ำลายใส่หน้าคุณ”

"มันต่างกันยังไงล่ะ?" เฟนด์รู้สึกสับสน

เซเลน่าเชิดหน้าและกอดอก “แน่นอนว่ามีความแตกต่างกัน ก่อนหน้านี้ สามีของฉันเป็นผู้ชายที่มีความสามารถและมีเสน่ห์สมควรได้รับความรักจากผู้หญิงอื่น แต่หลังจากนี้ สามีของฉันเป็นคนงี่เง่าที่ไร้ประโยชน์ซึ่งไม่สามารถเลี้ยงดูครอบครัวของเขาได้หากไม่ใช่ผู้ชายที่เป็นของเล่นของผู้หญิงรวย ๆ!"