บทที่ 44

"แม่ครับ แม่ได้เงินมาจากไหน" ซีน่าวิ่งเข้ามาและเรียกฟีโอน่าว่า "แม่"

ฟีโอน่า อึ้งไปสักพักหนึ่งก่อนจะดูตอบเธอว่า “เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ? ก่อนหน้านี้ เธอไม่ใช่เรียกฉันว่าคุณน้าหรอกเหรอ”

ซีน่า เริ่มรู้สึกละอาย เธอพูดด้วยความกระดากใจว่า “น้าคะ หนูขอโทษ ที่จริงหนูอยากเรียกน้าว่า ‘แม่’ มาสักระยะหนึ่งแล้ว แต่หนูไม่กล้าพอที่จะทำแบบนั้น ฉันเพิ่งจะมีโอกาสได้ทำในสิ่งที่ฉันอยากทำตอนนี้!”

“ดีมากลูกสาว หนูควรเรียกจะฉันว่า "แม่" ไม่ใช่ "น้า" ฉันรู้สึกชอบหนู งั้นต่อไปนี้หนูเรียกฉันว่า "แม่" ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ถ้าหนูจริงจังกับเบ็น ยังไงอนาคตข้างหน้าก็ต้องได้แต่งงานสักวันหนึ่งถูกไหม”

ฟีโอน่า ยิ้มอย่างมีความสุขมาก ใบหน้าของเธอมีแต่รอยยิ้ม

“แม่ แม่ยังไม่ได้บอกเลยว่าเอาเงินมาจากไหน? ทำไมมีเงินมากมายขนาดนี้ เป็นไปได้ไหมว่าจะมีนายน้อยที่ไหน มาขอพี่สาวแต่งงาน แล้วยกเงินนี้ให้เป็นสินสอด” เบ็นถามอย่างตื่นเต้น เขาอยากจะให้พี่สาวของเขาแต่งงานอีกครั้งกับคนรวย เพื่อที่ชีวิตครอบครัวของเขาจะได้ดีขึ้นอีกครั้ง

“มันไม่ใช่สินสอด!”

ฟีโอน่าฝืนยิ้มก่อนที่จะมองเฟนด์แล้วพูดว่า “มันเป็นเงินของไคลี เขาให้เงิน 950,000 เหรียญที่นี้กับไคลี”

“เขาให้สิ่งนี้?”

เบ็น มองกลับไปที่เฟนด์ด้วยสายตาแปลก ๆ “เขาถอนเงินจำนวนมากขนาดนี้ได้จริงหรือ? ทหารจะมีเงินมากมายขนาดนี้เลยเหรอ?

“ลูกไม่รู้เรื่องอะไร แม่ได้ยินมาว่าคนที่ออกจากกองทัพจะได้รับค่าชดเชยตอบแทน คนที่ใช้เวลาสั้น ๆ อยู่ในกองทัพจะได้รับเงินประมาณ 100 ถึง 200,000 เหรียญ แต่เฟนด์ใช้เวลาอยู่ในกองทัพห้าปี เขาน่าจะได้รับมากกว่านี้!”

“ถ้ามันได้เงินเป็นล้านเหรียญ ฉันคิดว่าเขาต้องได้รับราชการที่ดีในกองทัพแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่สามารถมีเงินได้มากขนาดนี้!”

ฟีโอน่ายิ้มและยกกระเป๋าที่หนักอึ้งพร้อมกับพูดว่า “ยังดีที่มันเป็นคนที่มีความเห็นอกเห็นใจอยู่บ้าง มันยังเอาเงินบางส่วนมาให้เรา ถ้าเกิดมันตายในสงครามเราก็จะไม่ได้อะไร!”

เบ็นพยักหน้า “เห็นแก่ที่เอาเงินมาให้เรา เราก็จะไม่เอาเรื่องอะไร แต่นายคงไม่คิดว่าฉันจะเรียกนายว่า ‘พี่เขย’ ง่าย ๆ ขนาดนั้นหรอกนะ”