บทที่ 452

นายท่านมิลเลอร์รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ มันแปลกที่เทพีแห่งสงครามจะเดินเข้าไปข้างในหลังจากที่เธอบอกให้ทุกคนดื่มต่อโดยที่ไม่ได้พูดอะไรอีกหลังจากที่เธอมาถึง

“เป็นไปได้ไหมที่เรื่องนั้นจะถูกจับได้?” เขาคิดเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของเรื่องนั้นอย่างรวดเร็วในใจ ถ้าเรื่องนั้นไม่ถูกจับได้แล้วทำไมเทพีแห่งสงครามถึงได้เดินไปที่นั่น?

คนอื่น ๆ ไม่กล้าที่จะทำร้ายแม็กนัสแต่เทพีแห่งสงครามนั้นต่างออกไป แม็กนัสไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพธิดาแห่งสงคราม อาจเป็นไปได้ที่เธอจะฆ่าเขาถ้าหากเธอไม่พอใจ

เพราะยังไงเสียเทพเจ้าแห่งสงครามอีธาน ฮายส์ก็จะไม่ตำหนิเทพีแห่งสงครามลาน่า เซคส์ถ้าเขารู้ถึงเหตุการณ์จริง ๆ ที่เกิดขึ้น

เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และเริ่มรู้สึกย้อนแย้งอยู่ในใจ เขากำลังจะตามเธอไปแต่ก็ต้องหยุดลง

“เฮ้ นายท่านมิลเลอร์ คุณกำลังจะทำอะไร? คุณไม่ได้ยินที่เทพีแห่งสงครามพูดเหรอ? เธอบอกให้พวกเราดื่มกันต่อ!” ซานไม่คิดว่าเทพเจ้าแห่งสงครามเฮย์สจะดึงเขากลับมาและพูดว่า “คำพูดของเทพเจ้าแห่งสงครามไม่ว่าจะง่ายแค่ไหนก็ถือว่าเป็นคำสั่ง คุณอยากขัดคำสั่งของเทพเจ้าแห่งสงครามเหรอ?”

“นั่นสิ ดูเหมือนว่าเทพีแห่งสงครามจะรีบร้อนออกไป เธอคงมีบางอย่างที่ต้องทำ เราแค่ต้องฟังคำสั่งของเธอ!” เจ้าหน้าที่อีกคนพูด

“ฉ-ฉันอยากจะถามเทพีแห่งสงครามว่าต้องการอะไรหรือเปล่า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาที่นี่และเธอก็ไม่คุ้นทาง ฉันกลัวว่าเธอจะหลงทาง!” นายท่านมิลเลอร์รีบอธิบาย เพียงเวลาสั้น ๆ ที่หน้าผากของเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อ

นายท่านมิลเลอร์อยากที่จะประจบราชาแห่งสงครามซัทเธอเร์แลนด์ ดังนั้นเขาจึงมอบดาราหญิงชื่อดังสองคนที่เขาสนใจไปให้ แต่ใครจะรู้ว่าเทพีแห่งสงครามจะมาที่นี่

“ฮ่า ๆ มันไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะหลงทางหรือเปล่า พวกเราแค่ต้องทำตามที่เทพีแห่งสงครามพูด!” ควินน์หัวเราะ “แม้ว่าฉันจะอยากรู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไรแต่ฉันก็ไม่กล้าตามเธอไปหรอก คุณเป็นใครถึงได้กล้าตามเธอไป?”

“ใช่ คุณพูดถูกฉันแค่กังวล โอเค? ขอบคุณเทพเจ้าแห่งสงครามที่เตือน มาเถอะทุกคน มาดื่มกันต่อ!” นายท่านมิลเลอร์ยิ้มอย่างอึดอัด เขาปาดเหงื่อเย็นก่อนจะดื่มกับคนอื่น ๆ ต่อ

แต่ไวน์ที่ดื่มลงไปตอนนี้กลับไม่มีรสชาติอะไรเลยเพราะเขาดื่มมันด้วยความรู้สึกกลัว