บทที่ 457

สเปคเตอร์เฟซเงียบก่อนที่จะพูด

“นั่นสิ เราไม่รู้เกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเฟนด์ แต่เขาคงไม่ใช่คนธรรมดา ๆ เป็นไปได้ไหมว่าราชาแห่งสงครามซัทเธอร์แลนด์จะถูกเขาฆ่า?” ทันย่าเดาหลังจากที่เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

“เป็นไปได้ยังไง!” สเปคเตอร์เฟซส่ายหัว “มันเป็นไปไม่ได้ แม็กนัสไม่ใช่ราชาแห่งสงครามธรรมดา ๆ เขาเป็นถึงราชาแห่งสงครามเจ็ดดารานะ แม้ว่าเฟนด์จะเป็นราชาแห่งสงครามแต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะฆ่าแม็กนัส นอกจากเทพเจ้าแห่งสงครามแล้วคนอื่น ๆ ก็ไม่น่าจะฆ่าเขาได้!”

เจมส์ก็เห็นด้วยเช่นกัน “เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะถูกเฟนด์ฆ่าตายเพราะเฟนด์ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่งั้นทำไมเทพีแห่งสงครามถึงไปที่นั่น? อีกอย่างเรายังได้ข่าวมาว่าเฟนด์และเดนนิสอยู่ข้างนอก ซึ่งเสียงการต่อสู้ดังมาจากด้านใน แม้แต่ประตูและโต๊ะก็พัง!”

“เฮ้อ ฉันก็นึกว่าเขาจะเจ๋ง!” ทันย่ารู้สึกว่าสิ่งที่พ่อของเธอพูดนั้นมีเหตุผลและรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามไม่นานเมื่อเธอจำบางอย่างได้จึงพูดขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ “โอ้ ใช่ ฉันเกือบลืมไปเลย เมื่อวานนี้ตอนที่เราไปทานอาหารเย็น เราทำให้คนที่ชื่อลูกพี่เทมเพสจากพรรรคอินทรีโกรธ ซึ่งเฟนด์บอกจะต่อสู้กับเขาในคืนนี้ตอนสองทุ่มที่ป่านอกเมืองและเฟนด์ยังบอกกับเขาว่าจะพาคนมามากเท่าไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการเลย!”

“จริงเหรอ? ดีเลย ฉันอยากไปดู!” ดวงตาของสเปคเตอร์เฟซเป็นประกายหลังจากที่ได้ยินเรื่องนี้ “ฉันได้ยินมาว่าเฟนด์ต่อสู้เก่งมากและตัวตนของเขาก็ลึกลับมาก ฉันสนใจเขามากและอาจจะได้เห็นอะไรบางอย่างถ้าฉันไปดู!”

“ฮ่าฮ่า จริงเหรอ? ฉันก็อยากไปด้วยเหมือนกัน ยังไงก็ตามมันคงจะดีกว่าถ้าพวกเราแอบดูจากระยะไกล เขาจะได้ไม่เห็นเรา!” ทันย่าคิดเกี่ยวกับมัน หัวเราะและพูดว่า “ฉันกลัวว่าเขาจะไม่พอใจถ้ารู้ว่าเราแอบตามไปดู”