บทที่ 471

“แต่ตอนนี้เรายังไม่มีเงิน เพราะงั้นต้องรอสองเดือนก่อนจะซื้อบ้านได้” เซเลน่าพูด เธอเห็นด้วยกับความคิดของเฟนด์ “คุณให้เงินยี่สิบล้านเป็นค่าหมั้นกับแม่ไปแล้ว เพราะงั้นไม่จำเป็นต้องให้อะไรอีก ที่เหลือคือของขวัญวันเกิดคุณปู่และค่าตอบแทนสิบล้านให้อีวาน ฉันคิดว่านะ คุณมีข้อตกลงที่ดีกับคุณทันย่า บางทีคุณอาจจะขอให้เธอให้เงินเดือนเดือนแรกเร็วกว่าวันจ่ายจริงสองสามวันเพื่อแก้ไขปัญหา!”

เธอหยุดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคิดออกว่า “รอจนกว่าคุณจะได้เงินเดือนอีกหนึ่งเดือน แล้วเราค่อยไปหาบ้านกัน ไม่ใช่ว่าที่นี่ยังอยู่ไม่ได้เสียหน่อย”

“ผมไม่คิดว่าเราจะอยู่ที่นี่ได้!”

“ไคลี่ไม่มีพื้นที่ส่วนตัว และคุณก็จะไม่ให้ผมแตะต้องตัวคุณ!”

เฟนด์ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ในขณะที่เขาพูด “ผมจะไปดูว่ามีบ้านที่เหมาะสำหรับเราไหมตอนที่มีเวลา เราจะได้เจอหลังจากที่ดูไปบ้างแล้ว”

“งานของคุณมันว่างแล้วก็ง่ายเลยใช่ไหม?”

เซเลน่าไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เธอรู้สึกว่าเฟนด์เป็นบอดี้การ์ดที่ไร้ความรับผิดชอบ เขาเลิกงานได้เร็วเมื่อมีธุระส่วนตัว คงไม่มีงานไหนในโลกที่ง่ายแบบนี้อีก

ทั้งคู่คุยกันอย่างเงียบ ๆ ในที่สุด พวกเขาก็ผล็อยหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เซเลน่าสะดุ้งตื่นและบอกให้สามีเธอตื่นขึ้น เธอกลัวว่าลูกสาวจะเห็นเขาอยู่บนเตียง จากนั้นเธอค่อยปลุกไคลี่ให้ตื่น

ทั้งสองรีบออกไปทำกิจวัตรประจำวันแล้วแยกจากกันอย่างรวดเร็ว

ณ บ้านของตระกูลเดรค เจมส์ สเปคเตอร์เฟซ และทันย่า ต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์เมื่อคืนนี้

มีพรรคอินทรี 300 คนที่มา และแต่ละคนก็เป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง บางคนก็เป็นนักสู้อันดับต้น ๆ ของพรรคอินทรีด้วย ความสามารถของเขาเทียบเท่ากับนายพล แต่กลับมาตายกับพลังที่อธิบายไม่ได้ของเฟนด์

พวกเขามาตรวจดูศพทันทีที่เฟนด์ออกไป โดยเฉพาะ 300 คนที่เฟนด์ฆ่าอย่างแปลก ๆ ด้วยการโบกมือ

พวกเขาค้นหาเกือบครึ่งวันกับศพที่เกลื่อนไปซะทุกที่ พวกเขาไม่มีทางบอกว่า 300 คนที่ตายแปลก ๆ ใครตายก่อนกัน