บทที่ 5

ชาวน่าพาเฟนด์ไปยังที่ประตูของบ้านหลังเล็กที่ดูเก่าทรุดโทรม

ที่ลานกว้างมีต้นไทรต้นใหญ่ เมื่อมองเข้าไปที่นั่นดูเงียบสงบ ยังไงซะสถานที่นั้นดูทรุดโทรมเกินไป

“เธอกำลังบอกฉันว่าแม่ของฉัน แม่ของเซเลน่าและสะใภ้อยู่กันที่นี่?”

เมื่อเห็นบ้านที่อยู่ตรงหน้าเฟนด์ก็รู้สึกสงสารพวกเขาขึ้นมาทันที

เซเลน่าเป็นลูกสาวของนายท่านเทย์เลอร์ เธอมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม ย้อนกลับไปตอนนั้นเธอยังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้นำที่หน้าตาดี น่าทึ่งและน่าภาคภูมิใจ มีคนมาติดพันเธอนับไม่ถ้วน

แค่เพียงการที่เธอตัดสินใจที่จะเก็บเด็กไว้ ทำให้เธอต้องถูกไล่ออกมาจากบ้านเพื่ออยู่ในสถานที่แห่งนี้!”

ชาวน่า ยิ้มอย่างขมขื่น “มีลูกพี่ลูกน้องของเธอด้วย!” เขายังเด็กนัก เมื่อห้าปีที่แล้ว แต่ตอนนี้เขาอายุ 19 ปีและอยู่ที่นี่ด้วยกัน”

“หลายคนเลยงั้นเหรอ!”

ตาของเฟนด์เปลี่ยนเป็นสีแดง “เซเลน่าคงต้องผ่านปัญหามาเยอะเหลือเกิน!”

อย่างไรก็ตามพวกเขาสังเกตเห็นรถเบนท์ลีย์คันหนึ่งจอดอยู่ที่ลานข้างในบ้าน

“ทำไมถึงมีรถเบนท์ลีย์อยู่ที่นี่”

เฟนด์นิ่วหน้าอย่างสงสัย

“ฉันก็ไม่ทราบค่ะ หลังจากนั้นฉันแทบจะไม่มาที่นี่เลย เฮ้อ มีหลายอย่างเกิดขึ้นตลอดห้าปี

คุณเซเลน่า เธอรอคุณอยู่ตลอดเวลา!”

“ยังไงซะ พ่อแม่ของเธอก็หมดความอดทนลงเมื่อไม่นานมานี้ แถมพวกเขายังมีอคติกับคุณอย่างมาก…พวกเขาอ้างว่าคุณขืนใจคุณเซลีน่าในคืนแต่งงาน โดยฉวยโอกาสจากความเมามายของเธอ…” ชาวน่าพูดอย่างระมัดระวังพร้อมกับขมวดคิ้ว

“เฮ้อ ฉันเป็นคนทำเรื่องทุกอย่างขึ้น ทำให้กระทบกับพวกเขา ฉันทำให้พ่อและแม่ของเธอ ต้องมาทนทุกข์ไปด้วย

เฟนด์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาอยากอยู่เคียงข้างผู้หญิงของเขาเช่นกัน แต่ก็ดูไร้ประโยชน์

ทันทีที่เขาเข้ามาเฟนด์ก็ทำหน้าบึ้งและยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ชาวน่าเงียบเสียงเพราะเสียงโกรธที่มาจากภายในบ้าน

เขาได้ยินเสียงแม่ของเซเลน่า “นายน้อยคลาร์กไม่ต้องห่วง ไม่มีข่าวของคนนั้นๆ มาห้าปีแล้ว เขาหายไปนานแล้ว! ฉันกำลังจะวางแผนไปขอใบมรณะบัตร ถึงตอนนั้นคุณก็สามารถแต่งงานกับ

เซเลน่าลูกสาวเราได้!”

“ฮ่าๆ ขอบคุณมาก!”

นายน้อยคลาร์กหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า “คุณป้าไม่ต้องรีบก็ได้ จริงๆแล้วใบมรณบัตรก็ไม่จำเป็น เพราะทะเบียนสมรสเป็นแค่เพียงกระดาษแผ่นหนึ่ง ผมเคน คลาร์ก ไม่ใช่คนธรรมดา เมื่อถึงเวลาเราก็ต้องจัดพิธีแต่งงานที่ใหญ่โตและยิ่งใหญ่! สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เซเลน่า ต้องเห็นด้วยกับการแต่งงานของเรา”

"ตกลง! แน่นอนค่ะเธอต้องเห็นด้วย!”

แม่ของเซเลน่า ตบที่หน้าอกของเธอทันทีและพูดว่า “ไม่ต้องห่วงพ่อของเธอและฉันจะช่วยคุณเกลี้ยกล่อมเธอ!”

"จริงเหรอ? แต่เธอก็ค่อนข้างดื้อรั้นนะครับ!”

“ย้อนกลับไปถ้าไม่ใช่เพราะเธอยืนยันที่จะให้กำเนิดเด็กนอคอกคนนั้น พวกคุณจะไม่ถูกไล่ออกจากตระกูลเทย์เลอร์ เพื่อทนทุกข์อยู่กับเธอที่นี่!”

นายน้อยคลาร์ก พูดอย่างใจเย็น “เฮ้อ ห้าปีที่แล้ว เซลีน่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในอาณาเขตกลาง แล้วดูตอนนี้สิ ดูเธอกลายเป็นอะไรแล้ว?”

ถูกต้อง ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเด็กส่งของนั่นคนเดียว ข้อตกลงเดิมเป็นเพียงแค่การแต่งงานปลอมๆนั่น แต่สุดท้ายเขาก็ทำให้เซเลน่าของเราตั้งท้อง”

นางเทย์เลอร์กล่าวเสริมว่า “เซเลนา เธอช่างดื้อรั้นจริงๆ เธออ้างว่าเด็กคนนั้นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ เธอสาบานว่าจะดูแลเด็กคนนั้นอย่างดี!”

“ฮ่าๆ ไม่เป็นไรครับ คุณลุงและคุณป้าครับ ผมรักเซเลน่าอย่างสุดหัวใจ เมื่อเซเลน่ามาอยู่กับผมไม่ต้องห่วงนะชีวิตเธอจะไม่มีปัญหาอีกต่อไป!”

นายน้อยคลาร์ก หยิบข้อมือหยกออกมา “ผมได้ให้คนนำสร้อยข้อมือหยกนี้มาจากเซี่ยงไฮ้ มันมีค่ามากทีเดียว ผมขอมอบให้คุณป้าไว้เป็นของขวัญนะครับ!”