บทที่ 506

“มากกว่าสองร้อยโต๊ะ? ฮ่า ๆ เป็นไปไม่ได้หรอก เราจะมีแขกมามากขนาดนั้นได้ยังไงกัน?”

สมาชิกคนหนึ่งในตระกูลเทย์เลอร์เริ่มส่งเสียงโวยวาย สายตาที่มองไปที่เฟนด์เหมือนว่าเขากำลังจ้องมองคนบ้า

เซซิเลียยังหัวเราะขณะที่เธอพูดว่า “นอกจากสมาชิกในตระกูลเทย์เลอร์ของเราแล้ว ก็มีแต่พ่อค้าประจำที่ร่ำรวยเท่านั้นที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเรา นอกเหนือจากตระกูลชนชั้นสามบางตระกูลที่สนิทกับเราแล้ว พวกตระกูลชนชั้นสองหรือตระกูลชนชั้นหนึ่งพวกนั้นคงไม่มีทางมาหรอกเพราะพวกเขาดูถูกตระกูลชนชั้นสามอย่างพวกเรา เพราะงั้นคงไม่มีคนมาร่วมงานมากมายขนาดนั้นหรอก!”

“เฟนด์ นี่ไม่ใช่ของขวัญที่นายเตรียมมาหรอกใช่ไหม? นี่คงไม่ถือว่าเป็นของขวัญใช่ไหม? นายมามือเปล่าและดูเหมือนว่านี่จะเป็นของขวัญที่นายเตรียมไว้ให้คุณปู่งั้นเหรอ?”

อีวานหัวเราะอย่างเย็นชา

“นี่ไม่ใช่ของขวัญ ฉันแค่ขอโต๊ะพวกนั้นเพื่อแขกที่จะมาเท่านั้น! ไม่ต้องห่วง ถ้าตระกูลเทย์เลอร์ไม่เต็มใจที่จะจ่ายค่าโต๊ะพวกนั้น ฉันจะจ่ายเองหลังจากที่บิลมา!”

เฟนด์หัวเราะนิ่ง ๆ เขาดูเหมือนจะไม่กดดันอะไรเลยเกี่ยวกับมัน

“เหลวไหลน่า แน่นอนนายจะต้องจ่ายบิลเพราะนายเป็นคนสั่งโต๊ะจำนวนมาก นายคิดว่าพวกเราจะจ่ายบิลให้นายเหรอ?”

อีวานอุทานอย่างโกรธจัดทันที “สิ่งที่เราจะทำมากที่สุดก็คือจ่ายเงินสำหรับยี่สิบโต๊ะเดิมที่เราสั่งไว้”

“ไม่มีทาง เฟนด์จะจ่ายเงินมากขนาดนั้นได้ยังไง?”

ทันทีที่ฟีโอน่าได้ยินว่าพวกเขาอยากให้เฟนด์จ่ายเงินอีกสิบสองล้านเหรียญ เธอก็ตกใจ

จากมุมมองของเธอ เงินของเฟนด์ก็เหมือนเงินของเธอ ตั้งแต่ที่เซเลน่าแต่งงานกับเฟนด์ ตอนนี้เฟนด์ให้เงินเธอมายี่สิบล้านแล้วเขาก็ถือว่าเป็นหนึ่งในครอบครัวเธอแล้ว

ยังไม่รวมถึงที่เธอยังต้องพึ่งพาเฟนด์ให้แต่งงานกับชารอน หากทำได้สำเร็จมันจะยอดเยี่ยมมากสำหรับเธอถ้าตระกูลจอร์จกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของเรา จริงไหม?

“เฮ้ มันเป็นความผิดของเขาที่สั่งโดยพลการ มันจึงเป็นเรื่องปกติที่เขาจะต้องเป็นคนจ่ายบิล มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา!”