บทที่ 535

นีลคิดว่าเขาโชคดี เขาดีใจกับความจริงที่ว่าเทพีแห่งสงคราม ลืมเรื่องทุกอย่างที่เขาพูดไปก่อนหน้านี้ ในหัวของเขา เขาภาวนาให้เธอไม่โกรธเขา และปล่อยเรื่องนั้นไปซะ

เขาตกใจมาก จู่ ๆ เธอก็ตะโกนบอกให้เขาเข้าไปหา อาจเป็นไปได้ว่า เป้าหมายของเธอก็คือเขา ในตอนนี้

พ่อของนีล ฮิวโก้ ก็กลัวเช่นเดียวกันกับลูกชายของเขา เขาอยากจะเข้าไปขอร้องให้เธอยกโทษให้จริง ๆ

เขาก้าวออกมาหนึ่งก้าว ก่อนที่จะหยุด

มันไม่ใช่ใครที่ไหนเลยที่อยู่ตรงหน้าเขา แต่เป็นเทพีแห่งสงคราม ที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา ถ้าเขาขอความเมตตาตอนนี้ เขาอาจจะทำให้เธอโกรธจัด แล้วฆ่าคนทั้งครอบครัวของเขาก็ได้ หรืออาจจะแย่กว่านั้น และสิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ก็คือ โทษในความโชคร้ายของเขา

เพราะฉะนั้น เขาทำได้เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ยืนนิ่ง ๆ เขาไม่กล้าก้าวไปข้างหน้ามากกว่านี้ด้วยซ้ำ

“เท-เทพีแห่งสงคราม มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ?”

นีลกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก เสียงของเขาสั่น

“นับจำนวนตบทั้งหมด อย่าพลาดแม้แต่ครั้งเดียว” ลาน่าบอกเขา

“ค-ครับ คุณผู้หญิง!”

นีลพยักหน้าอย่างคล่องแคล่ว เมื่อครู่นี้มันน่ากลัวมาก หัวใจของเขารู้สึกราวกับว่าจะระเบิดได้ทุกเมื่อ โชคดีของเขา ที่เธอเรียกเขาออกมาเพื่อนับจำนวนตบเท่านั้น

“สาม,สี่…”

อีวานตบไมเคิลซ้ำแล้วซ้ำเล่า แก้มของเขาบวมขึ้นไวมาก ๆ ขนาดของมันใหญ่ราวกับบอลลูน เลือดหยดเล็ก ๆ ไหลลงมาข้าง ๆ มุมปากของเขา

ในระหว่างนั้นเอง อีวานสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดทรมานที่ฝ่ามือของเขา หลังจากตบไมเคิลไปสักพัก ราวกับว่ามันกำลังจะบวมขึ้นเช่นเดียวกัน

เขาเป็นฝ่ายตบ แต่มือของเขาก็บวมเหมือนกัน เขาทำได้เพียงยั้งแรงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนที่ถูกตบ แต่คนที่เป็นฝ่ายลงมือตบอย่างเขา ก็ไม่ได้มีสภาพดีกว่าสักเท่าไหร่

“เก้าสิบเก้า…”

ในไม่ช้า ตบครั้งที่เก้าสิบเก้าก็มาถึง ไมเคิลโดนตบจนหน้าของเขาแดงราวกับมะเขือเทศ บวมราวกับเขาไม่ใช่มนุษย์ ดวงตาของเขาเผยให้เห็นหม่นหมอง เขาถูกตบมานับครั้งไม่ถ้วน