บทที่ 553

“ไม่มีทาง ใจร้ายเกินไปแล้วนะที่รัก ที่มาบอกให้ผมหยุดตอนนี้ คุณไม่ได้สัญญากับผมเหรอว่าหลังจากที่ผมทำตามสามอย่างที่สัญญาไว้ได้? อีกอย่างเรื่องผู้หญิงร่ำรวยนั่นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกัน ผมพิสูจน์แล้วว่าเธอคือเทพเจ้าแห่งสงคราม เธอเป็นแค่เพื่อนของผม!”

เฟนด์นิ่งไปครู่หนึ่ง เขาจะอดกลั้นความปรารถนาสูงสุดของเขาไว้ได้ยังไงต่อหน้าผู้หญิงที่สวยเช่นนี้ อย่างภรรยาของเขา?

เขาไม่คิดว่าเซเลน่าจะยิ้มอ่อน ๆ แทน หน้าของเธออยู่ใต้หน้าเขา “คนงี่เง่า ฉันไม่ได้บอกว่าคุณทำต่อไม่ได้ ฉันแค่อยากถามว่าคุณมีแผลเป็นบนตัวมากไหม?” เธอพูด “ฉันได้ยินมาว่าตอนที่ทหารถอดเสื้อจะมีรอยแผลเป็นอยู่ทั่วร่างกาย ทั้งหลัง หน้าอก และมันก็น่าตกใจตั้งแต่แรกเห็น มันไม่ง่ายเลยที่คุณจะเอาชีวิตรอดมาได้หลังจากอยู่ในสนามรบมาห้าปี!”

เฟนด์ตกใจมาก “ถ้าผมมีแผลเป็นมากมาย คุณจะไม่ชอบผมเหรอ?”

นี่เป็นคำถามที่จริงจัง

“แน่นอน ฉันยังคงชอบคุณอยู่ ฉันคบกับใครก็ตามที่ฉันแต่งงานด้วย จำได้ไหม? และคุณก็เป็นคนของฉัน ฉันจะไม่ชอบคุณได้ยังไง?”

เซเลน่าลุกขึ้นนั่ง เธอปลดกระดุมเสื้อของเฟนด์ด้วยท่าทางเขินอาย “ฉันแค่อยากดูรอยแผลเป็นบนร่างกายของคุณ คุณต้องผ่านอะไรมามากมายในสนามรบ อะไรก็ตามที่ฉันต้องทนทุกข์อยู่ที่นี่คงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่คุณเคยเจอมา”

เฟนด์ไม่คิดว่าเซเลน่าจะพูดคำหวานและใส่ใจเช่นนี้ หัวใจที่แข็งแกร่งของเขาละลายทันที ความสุขมากมายที่อธิบายไม่ได้กระจายไปทั่วตัวเขา

“คนโง่ ผมบอกตัวเองว่าผมต้องมีชีวิตรอด เพื่อคุณและเพื่อแม่ของผม!”

เขาลูบหัวเซเลน่า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน

ในที่สุด กระดุมเม็ดสุดท้ายบนเสื้อของเขาก็ถูกปลดออก หน้าท้องของเขาอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อบริสุทธิ์ มันน่ามองมากเมื่อใครก็ตามที่เห็นมัน และมันก็ส่งกลิ่นอายของความแข็งแกร่งที่น่ากลัวออกมา

เซเลน่าประหลาดใจนิดหน่อยเมื่อเห็นกล้ามเนื้อของเขา ความห่วงใยบีบรัดหัวใจของเธอแน่นขึ้น

แต่ความประหลาดใจก็แวบเข้ามาในตาของเธอ “เป็นไปไม่ได้ ไม่มีแผลเป็นสักรอยเลยเหรอ?”

หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็ถอดเสื้อของเฟนด์ออก และให้เขาหันหลังกลับ