บทที่ 56

“ฉันเป็นคนแปลกหน้างั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัว!”

ทันย่าอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่หัวเราะเบา ๆ เธอหันกลับมาเพื่อที่จะออกไป

นายใหญ่เทย์เลอร์ จำได้ว่าเธอคือใคร เขาตกใจอ้าปากค้างทันที

เธอคือลูกสาวของผู้ชายที่ร่ำรวยที่สุดในอาณาเขตกลาง อำนาจของครอบครัวเธอยิ่งใหญ่มาก ไม่รู้ว่ามีกี่ครอบครัวที่อยากได้โอกาสทำให้พวกเขามีความสุข อย่างไรก็ตามโอกาสเหล่านั้นไม่ใช่หากันได้ง่าย ๆ

ยิ่งพวกเขาอยู่ในฐานะครอบครัวชนชั้นสูงระดับที่สาม ยิ่งต้องการประจบประแจงพวกเขามากขึ้น สิ่งเดียวก็คือ พวกเขาไม่เคยมีโอกาสที่จะได้ทำเช่นนั้น

พวกเขาไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่าทันย่า จะมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาจริง ๆ ที่เห็นสิ่งเดียวในตอนนี้ก็คือ หลานชายของเขาช่างมีสภาพที่ดูไม่ได้ เขาพูดออกมาโดยที่ไม่กลัวว่าจะทำให้คน ๆ นั้นขุ่นเคือง

“คุณ - คุณทันย่า เดรก…”

นายใหญ่เทย์เลอร์ รู้สึกประหม่า ขณะที่เขาพูดกับเธอ คำพูดของเขายังฟังดูตะกุกตะกัก

“อีวาน แกกำลังพล่ามอะไรบนโลกใบนี้? แกแหกตาดูว่าคุณทันย่า ยืนอยู่ตรงนี้ แกยังจะไม่รีบขอโทษอีกเหรอ?”

แม้แต่ธีโอดอร์ก็ยังตกใจ เขารีบต่อว่าอีวานทันที

แต่เดิมเขาอยู่ในอาการมึนเมาอยู่นั้น เมื่อได้ยินดังนั้นเขารู้สึกกลัวอย่างมาก เขารีบลุกขึ้นยืนแล้วรีบวิ่งไปอย่างลุกลี้ลุกลน เขายื่นแขนออกไปเพื่อที่จะขอโทษ “ผมขอโทษ เอ่อ ผมขอโทษจริง ๆ ผมไม่คิดว่าจะเป็นคุณทันย่า เป็นเรื่องน่าประหลาดใจจริง ๆ เอ่อ สิ่งที่ผมพูด ผมหมายถึงว่า ไม่คาดคิดว่าผู้หญิงที่มีฐานะสูงส่งเช่นคุณทันย่า จะมาปรากฏตัวในสถานที่เช่นนี้…”

อีวานไม่รู้ว่าจะขอโทษอย่างไร ในขณะที่เขายื่นแขนออกไปตั้งใจจะจับมือกับอีกฝ่าย

อย่างไรก็ตามคุณทันย่า เธอเอามือทั้งสองข้างไพล่ไว้ที่หลัง และเพิกเฉยต่ออีวานอย่างเห็นได้ชัด เธอเหลือบมองไปที่ นายใหญ่เทย์เลอร์ แล้วพูดว่า “นายใหญ่เทย์เลอร์ คุณยินดีต้อนรับที่ฉันมาที่นี่ไหม?”

“ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ แน่นอนว่าต้องยินดี!”