บทที่ 562

“ใช่ เธอพูดถูก! พี่ชาย ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ ฉันไม่ได้น่าสนใจเลย! ฉันจะให้เงินพวกพี่อีกหนึ่งหมื่นเหรียญ ใช้เงินหนึ่งหมื่นเหรียญไปหาผู้หญิงสวย ๆ ให้กับนายน้อยของพวกพี่ แล้วเอาเงินของฉันไว้ซื้อไวน์ดี ๆ ให้ตัวเอง ไม่ดีกว่าเหรอ?”

เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าคนที่แข็งแกร่งพวกนี้ ซีน่ารู้สึกกลัวมากจริง ๆ เธอหยิบกระเป๋าเงินออกมาทันทีและเตรียมจ่ายเงินหนึ่งหมื่นเหรียญให้กับพวกเขา

“เฮ้! เงินงั้นเหรอ? วันนี้เราไม่ได้มาเพื่อเงิน!”

บอดี้การ์ดอีกคนหนึ่งพูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของเขา “เอาตัวทั้งคู่ไป!”

“ว้าว ลูกพี่ เดี๋ยวก่อน”

บอดี้การ์ดคนแรกหยุดเดินทันที “พวกเธอสองคน เอาเงินสดทั้งหมดที่มีมา!”

“ลูกพี่ออคโต้ นี่คือ...ลูกพี่จะขัดคำสั่งของนายน้อยเหรอ?”

บอดี้การ์ดอีกคนสบตากับบอดี้การ์ดที่เขาเรียกว่า ลูกพี่ออคโต์ สีหน้าของเขาก็ซีดลง

ถึงอย่างนั้น ลูกพี่ออคโต้ก็หยุดฟังคำพูดของเขา ยื่นมือออกมา และพูดกับฟีโอน่าและซีน่าว่า “เร็วเข้าสิ! ช้าจริง ๆ!”

จิตใจของหญิงสาวทั้งสองคนก็ดีขึ้นทันทีและรีบนำเงินสดทั้งหมดที่มีมอบให้กับลูกพี่ออคโต้

“ว้าว! ไม่เลวเลย ประมาณเจ็ดหมื่นถึงแปดหมื่นเหรียญ พวกเธอสองคนพกเงินสดติดตัวเยอะมากเลย ใช่ไหม?”

เมื่อเงินสดอยู่ในมือ พวกเขาก็หัวเราะอย่างชั่วร้าย

“งั้น งั้นพวกเราไปได้แล้วใช่ไหม? ขอบคุณนะลูกพี่ออคโต้! ขอบคุณที่ปล่อยพวกเราไป!”

ฟีโอน่าส่งยิ้มอบอุ่นแต่ยังแอบกลัวไปให้พวกเขา แล้วจับมือซีน่าไว้เตรียมที่จะออกไปจากที่เกิดเหตุ