บทที่ 580

ชายหัวล้านเคลื่อนไหวเร็วมาก แน่นอนว่ามันเป็นปกติที่คนที่มีความเชี่ยวชาญในการฝึกบอดี้การ์ดจะมีความสามารถที่ไม่ปกติเช่นนี้

เขารู้สึกว่าต้องสั่งสอนเฟนด์ซะบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มาเหยียดหยามเขา

ช่วยไม่ได้ที่มีคนอย่างมากมาเห็นเฟนด์เหยียดหยามเขา

“ฮึ่ม!” เสียงแห่งความขุ่นเคืองดังขึ้นขณะที่เล็งไปที่คอของเฟนด์ด้วยฝ่ามือแบบเล็บเสือ

ชายหัวล้านไม่ทันได้มองว่าเฟนด์แต่เบี่ยงตัวไปทางซ้ายและเลี่ยงจากปะทะได้จากชายหัวล้านจนเขาผงะ

“เป็นไปไม่ได้!” เขาประหลาดใจ ดวงตาเบิกกว้างราวกับจานใบใหญ่ เขารู้สึกว่าตัวเองต้องคำนวณผิดแน่ ๆ มันเป็นการลอบโจมตีที่ค่อนข้าวเร็วมาก แต่เฟนด์กลับหลบได้โดยไม่หันมามองได้อย่างไร?

ขณะที่กำลังตกใจ เฟนด์ก็เดินไปข้างหน้าสองก้าวโดยไขว้มือไว้ข้างหลัง เมินเฉยชายหัวล้านและย่างกรายอย่างกับกำลังพักผ่อนอยู่

บอดี้การ์ดสองคนซึ่งยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของห้อง พวกเขาฝึกฝีมือมาจากชายหัวล้านคนนี้เอง ตาพวกเขาแทบจะถลนออกมาเมื่อเห็นว่าเหตุการณ์ทั้งหมด “เป็นไปได้ยังไง?” พวกเขาต้องหลอนกันเองแน่ ๆ อาจารย์ของพวกเขาล้มเหลวให้กับคนที่กำลังหันหลังให้อยู่ได้อย่างไร?

ใบหน้าของชายหัวล้านนิ่งลงทันทีที่ได้ยินเสียงจากเหล่าลูกศิษย์ เขาเร่งเดินไปเพื่อไล่ตามเฟนด์ คราวนี้เขากำหมัดทั้งสองข้างในลักษณะคล้ายกรงเล็บและเล็งไปที่เฟนด์

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเหวี่ยงมือไปทางขวา เฟนด์ก็หลบได้ เมื่อเขาเหวี่ยงมือไปทางซ้าย เฟนด์ก็หลบได้

เขาตัดสินใจเหวี่ยงมือทั้งสองเข้าหาเฟนด์อย่างตกใจ

ขณะที่เขากำลังพุ่งไปหาเฟนด์ เฟนด์กลับถอยหลังกลับมา