บทที่ 593

เพราะยังไงซะพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ในช่วงนั้นอีกแล้ว แม่ของเขาอายุมากขึ้น และเธอก็สมควรที่จะมีชีวิตที่ดี อย่างน้อยที่สุด เธอก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวประหยัดเหมือนเมื่อก่อน “แม่ยายพูดถูก แม่ประหยัดเกินไป ไม่ต้องลังเลถ้าอยากซื้อในสิ่งที่แม่อยากได้ เราไม่ได้มีชีวิตเหมือนสมัยก่อนแล้ว ตอนบ่ายนี้ผมว่างนะ ให้ผมพาแม่ออกไปซื้อเสื้อผ้า เครื่องประดับ หรืออะไรก็ได้!”

“ลูกชาย แม่ไม่ต้องการสิ่งของพวกนั้น ตอนนี้แม่ก็มีอาหารที่ดีกินดี มีเสื้อผ้าที่ดีใส่และมีชีวิตที่ดี แค่นี้แม่ก็พอใจแล้ว!” โจแอนรีบพูด การที่ได้เห็นลูกชายของเธอประสบความสำเร็จทุกอย่างได้อย่างทุกวันนี้ เธอก็พอใจแล้ว เมื่อไม่กี่ปีที่ก่อน สิ่งเดียวที่เธอฝันและหวังไว้คือ ให้เฟนด์ได้กลับบ้านอย่างปลอดภัยจากสนามรบ เป็นโชคดีของเธอที่ความฝันของเธอเป็นจริง ไม่เพียงแต่เขาจะกลับบ้านอย่างปลอดภัยเท่านั้น เขายังกลับมาในฐานะผู้ชายที่มีเกียรติและประสบความสำเร็จอีกด้วย โชคชะตาช่างเมตตาต่อเธอนักและปฏิบัติต่อเธออย่างดีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

“แม่ แม่พูดอะไรนะ? เราไม่ได้ขาดแคลนเงินแล้ว ดังนั้นเราน่าจะไปซื้อเสื้อผ้าหรือของบางอย่างให้แม่นะ!” เฟนด์ยืนกรานด้วยรอยยิ้ม

“ใช่แล้ว คุณควรแต่งตัวให้มากกว่านี้เพื่อที่จะได้ปรับตัวเข้ากับชีวิตของคนรวย!” ฟีโอน่าพูดอย่างมีความสุข

“โอเค เจนนี่ ช่วยนำทางพนักงานและเตรียมที่พักให้เรียบร้อย” เฟนด์สั่งเจนนี่หลังจากครุ่นคิดบางอย่าง

“ได้ค่ะ นายท่าน!” เจนนี่พยักหน้าและเดินออกไปพร้อมกับพนักงานอย่างรวดเร็ว

พอพวกเขาออกไป ก็มีหญิงสาวสิบคนขับรถมาที่คฤหาสน์และหยุดที่โล่งข้าง ๆ

“ทำไมมีผู้หญิงมาเยอะจัง?” แอนดรูว์มองสิ่งที่เกิดขึ้นด้านล่างและตกใจ

“ทำไมถึงมีแต่ผู้หญิง และทำไมรถทุกคันดูแพงจัง?” ฟีโอน่ามองไปที่รถและรู้สึกอาย ๆ คิดกับตัวเองว่าผู้หญิงพวกนี้บังเอิญมาผิดที่หรือเปล่า

“พวกเธอเห็นเขาไหม? นั่นคือชายหนุ่มรูปงามที่เรากำลังตามหาอยู่!” เอเลนหัวเราะกับเพื่อน ๆ เมื่อเธอจำเฟนด์ได้