บทที่ 595

เฟนด์คิดว่าการที่ผู้หญิงพวกนี้ขับรถดี ๆ แบบนี้ หมายความว่าพวกเธอไม่จำเป็นต้องใช้หรือขาดเงินเลย เขาคิดว่ามันแปลกที่พวกเขามาที่นี่เพียงเพื่อค่าจ้างแค่สองพันเหรียญต่อเดือน

สำหรับแม่ยายของเขา เขาถึงกับพูดไม่ออกเพราะเธอยอมถอยเพียงเพราะหญิงสาววัยประมาณยี่สิบกว่า ๆ เรียกเธอว่า 'พี่สาว' อันที่จริง ดูเหมือนว่าเอเลนน่าจะอายุน้อยกว่าเซเลน่าอีก

“ใช่ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นคุณป้าที่อ่อนเยาว์เช่นนี้!” เอเลนพูดอย่างแก่นแก้ว

“ผู้หญิงคนนี้ปากหวานมาก เพราะงั้นพวกเธอได้เป็นบอดี้การ์ดของเราแล้ว ฉันไม่อยากทำให้ชีวิตยุ่งยากมากขึ้นโดยไม่จำเป็น แค่แสดงให้ฉันเห็นว่าเธอมีความสามารถอะไรบ้าง อย่างเช่น เธอสามารถชกมวยหรือตีลังกากลับหลังได้ไหม ถ้าฉันรู้สึกว่าความสามารถของเธอโอเค ก็อยู่ที่นี่ต่อได้!”

ฟีโอน่ามีความสุขมาก เธอไม่อยากให้ชีวิตของสาว ๆ ยากขึ้นไปอีก

เอเลนพูดโดยไม่ต้องคิดว่า “นั่นมันง่ายเกินไป เราควรทำอะไรที่ยากกว่านั้นอีกหน่อย!” ทันทีที่เธอพูดจบ เธอก็เดินไปที่มุมกำแพงใกล้ ๆ หยิบอิฐสีแดงขึ้นมาก้อนหนึ่ง แล้วขอให้ออร์คิดถือมันไว้สูง ๆ

“อย่าบอกนะว่าเธอคิดที่จะทำให้อิฐแตกออก?” ฟีโอน่ากลืนน้ำลาย เธอคิดว่าถ้าสาว ๆ ทำได้ มันคงจะน่าประทับใจมาก เธอรู้ว่ามีบอดี้การ์ดไม่กี่คนที่จะทำแบบนั้นได้

“ย่าห์!”

เอเลนก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ใช้มือข้างหนึ่งแบเป็นมีด และฟันอิฐด้วยแขนข้างเดียว แน่นอนอิฐถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนตรงกลางเลย “คุณป้าคนสวย เป็นยังไงบ้าง? ยังไงก็ตามฉันยังคิดว่าเรื่องพวกนี้มันง่ายเกินไปสำหรับฉัน! ตอนนี้คุณคิดว่าฉันสามารถปกป้องคุณได้หรือยัง?”

อิฐนั่นถูกแบ่งออกเป้นสองส่วน “คุณป้าคนสวย เป็นไงบ้าง? นี่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย แต่พอที่จะปกป้องคุณได้ไหม?”