บทที่ 617

ฉะนั้น เฟนด์จึงทำได้แค่ทำเป็นไม่รู้เรื่องแผนการลอบวางยาพิษใส่เขา

แต่ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมาแล้วหลังจากเอาชนะอีวานได้

“หึ! ฆ่าฉันตอนนี้ซะเลยสิ! แกจะฆ่าฉันเพียงเพราะซีน่ารักฉันไม่ใช่เบ็นเนี่ยนะ? ตลกสิ้นดี! ถ้าแกฆ่าฉันก็ไปขอขมาปู่กับพ่อด้วยล่ะ!”

อีวานเยาะเย้ยและส่งสายตาเคียดแค้นใส่เฟนด์ “เฟนด์ ฉันจะจำเรื่องวันนี้ไว้! แล้วไม่ต้องกังวลไปล่ะ แกจะเสียใจกับการกระทำของแกไม่ช้าก็เร็ว!”

เฟนด์ไม่ใส่ใจอะไรทั้งสิ้น เขาเดินไปที่กระเป๋าของซีน่าและดึงอุปกรณ์ติดตามตัวออก จากนั้นก็จับมือเซเลน่าและออกจากที่ตรงกันรวมไปถึงเบ็นด้วย

อีวานไม่เห็นเฟนด์ถอดอุปกรณ์ติดตามตัวออกจากเขา ไม่นานนักหลังจากที่เฟนด์และคนอื่น ๆ ออกไป อีวานก็ใช้แรงทั้งหมดพยุงร่างขึ้นไปนอนบนเตียง ร่างกายของเขาเจ็บปวดจนจะสลาย

อีวานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาซีน่าด้วยความหวังว่าเธอจะกลับมา แต่เขาก็เห็นว่าโทรศัพท์เธออยู่บนเตียงเพราะเธอตกใจมากจนรีบออกไป

“เวรเอ๊ย! ต้องโทร 911 แล้วสิ!” อีวานสถบ เขารู้สึกราวกับแขนขาจะหลุดออกจากร่าง เขาไม่รู้ว่าตัวเองบาดเจ็บมากแค่ไหน

“เฟนด์ ไอ้เวรนั่น! ฉันจะรอดูว่าความเย่อหยิ่งของมันจะอยู่ได้นานแค่ไหน พนันได้เลยว่าแกไม่รู้ว่าตัวเองโดนวางยาพิษใช่ไหม? หึ แข็งแกร่งและมีพลังมากนักเหรอ แต่มีชีวิตได้อีกแค่ยี่สิบเก้าวันเนี่ยนะ? เมื่อถึงตอนนั้น ร่างกายแกจะเปื่อยเน่าและตายอย่างทรมาน ฉันจะถ่ายรูปมันเก็บไว้แน่นอนเมื่อถึงเวลานั้นที่แกกำลังจะตายอย่างเจ็บปวดต่อหน้าฉัน!”

อีวานพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นเขาก็กดเลข 911

…

“นายน้อยคลาร์ก นายน้อยคลาร์ก มีข่าวร้าย! มีคนทำร้ายอีวาน ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ฉันจะทำยังไงดี?”

หลังจากที่ซีน่าหนีจากห้องนั้นมาอย่างน่าสยดสยอง เธอรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังสั่นด้วยความกลัว

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรีบไปยังบ้านของ เคน คลาร์ก เพื่อตามหาเคน