บทที่ 629

“เฟนด์ ที่สุดคุณก็มา ฉันคิดถึงคุณจังเลย!” ชารอนวิ่งไปหาเฟนด์และกอดแขนเขาอย่างที่เคยทำ

เฟนด์รู้สึกมีบางอย่างผิดปกติทันที เขาเกือบจะเป็นลมเมื่อมองไปที่ด้านข้างของเขา

ทำไมชารอนถึงใส่ชุดคอวีลึกแบบนี้?! เห็นได้ชัดเลยว่าเธอกำลังยั่วยวนเขา

ที่สำคัญไปกว่านั้น ผู้หญิงคนนี้ตั้งใจทำมันอีกด้วย เธอกอดแขนเขาแน่นและถูเข้ากับหน้าอกอย่างไม่หยุด หากเป็นผู้ชายคนอื่นคงล้มเหลวในการระงับอารมณ์ตัวเองแล้ว

“จริงเหรอ? ทำไมคุณถึงคิดถึงผม?” เฟนด์ค่อย ๆ ยิ้มขณะที่ผลักเธอออกไปอย่างเบามือ จากนั้นเขาก็เดินถอยหลังเว้นระยะห่าง

“ฉันต้องมีเหตุผลในการคิดถึงคุณด้วยเหรอ?” ชารอนแก้มแดง

ที่จริงแล้วนี่เป็นความคิดของอีวอนน์ เธอรู้ว่าไม่มีใครชอบสิ่งนี้ เนื่องจากชารอนแสดงความรู้สึกกับเฟนด์ออกมาอย่างชัดเจน อีวอนน์คิดว่าทำให้เธอกล้าแสดงออกได้มากขึ้น ชารอนจึงสามารถแต่งตัววับ ๆ แวม ๆ เช่นนี้ได้

นอกจากนั้น อีวอนน์ยังบอกชารอนว่าควรอยู่ใกล้ ๆ เฟนด์ตอนที่เจอ เพื่อให้ ‘ใกล้ชิด’ กันมากขึ้น

“โอ้...” อีวอนน์พูดไม่ออกเมื่อเห็นเช่นนี้ เธอเป็นคนขอให้ชารอนรุกเฟนด์ แต่งตัวไม่เรียบร้อยและเข้าไปยั่วเฟนด์ แต่เธอก็ไม่คิดว่าชารอนจะกล้าทำขนาดนั้น

“เธอค่อนข้างรุกมากไปนะ แต่ฉันหวังว่ามันจะได้ผล!” ทันย่ากล่าวอย่างเขินอาย

ทั้งสองยิ้มก่อนจะเดินไปหาเฟนด์

ทันย่ายิ้ม “เฟนด์ เราค่อยไปสวนสนุกกันทีหลัง แล้วจะพาคุณไปแค่คนเดียวพอ ไม่มีบอดี้การ์ดคนอื่น! ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะจ่ายทุกอย่างเอง!”