บทที่ 687

หัวหน้าของตระกูลโกลด์หยิบบัตรเครดิตออกมา และยื่นมันให้กับแม่ของเซซิเลียด้วยรอยยิ้ม

แม่ของเซซิเลียมีความสุขมาก เธอรับบัตรเครดิตมา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเช่นกัน “นี่…นี่มันมากเกินไปแล้ว ฉันรู้สึกอายจริง ๆ ที่ได้เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้เป็นของหมั้น!”

“ฮ่าฮ่า…คุณแม่ของเซซิเลีย คุณเลี้ยงเซซิเลียมาหลายปีจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ และคุณเลี้ยงเธอมาอย่างดีมาก มันไม่ง่ายเลยที่จะเลี้ยงคนคนนึงให้เติบโตมาอย่างมีเกียรติแบบนี้ ตระกูลของพวกเราพอใจในตัวเซซิเลียมาก!” หัวหน้าของตระกูลโกลด์หัวเราะออกมา

“ใช่เลย เซซิเลียเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย เธอยังดูงดงามและมีเกียรติอีกด้วย นอกเหนือจากนั้นแล้ว เธอยังเป็นสาวมหาลัยที่ปฏิเสธนายน้อยที่มาตามจีบเธอมานักต่อนัก แต่สุดท้าย เธอกลับสนใจนายน้อยโกลด์ นี่อาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้!” แม่ของเซซิเลียใส่บัตรเครดิตลงในกระเป๋า เธอจ้องไปที่เซเลน่า ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม “น่าเสียดายจริง ๆ ที่ผู้หญิงที่สวยที่สุดของตระกูลเทย์เลอร์ไปแต่งงานกับตระกูลต่ำ ๆ ดูเหมือนพวกเขาจะให้ของหมั้นเป็นเงินเพียงยี่สิบล้านเองด้วย ตัวเลือกของคน ๆ นึงช่างเป็นเรื่องที่สำคัญกับชีวิตจริง ๆ ”

หัวหน้าของตระกูลโกลด์เข้าใจความหมายจริง ๆ ที่อยู่เบื้องหลังคำพูดของแม่เซซิเลียเป็นอย่างดี เขาก็พูดด้วยรอยยิ้มเช่นกัน “ใช่ ใช่เลย สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้หญิงก็คือการแต่งงานกับผู้ชายจากตระกูลดี ๆ ไม่ใช่หรือ? เมื่อแต่งงานกับคนที่ใช่แล้ว ก็ไม่ต้องกังวลไปตลอดชีวิต แต่ถ้าแต่งกับคนที่ไม่ใช่นี่สิ คงต้องเจ็บปวดไปตลอดชีวิตแน่ ๆ ”

สีหน้าของฟีโอน่าอึมครึมขึ้นมาทันที เมื่อคนพวกนี้ตั้งใจพูดว่าลูกสาวของเธอไม่ได้แต่งงานกับตระกูลดี ๆ

เธอกระวนกระวายใจนิดหน่อย ที่จำนวนเงินหมั้นแตกต่างกันเยอะมาก ในเมื่อเซซิเลียได้เงินหมั้นถึงแปดสิบล้าน ในขณะที่เฟนด์ให้เธอเพียงยี่สิบล้าน

“ขอบคุณค่ะคุณลุง!” เซซิเลียพูดอย่างมีความสุข