บทที่ 690

“ฮ่าฮ่า แมนจริง ๆ นายนี่เป็นทหารจริง ๆ สินะ กระดูกของนายแข็งยิ่งกว่าอะไรดี” เคลลี่หัวเราะออกมาเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น “ในเมื่อนายไม่อยากเปลี่ยนวัน เราก็ไม่อยากเหมือนกัน งั้นก็จัดมันวันเดียวกันซะเลย มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้นที่จะจัดงานสองงานในวันเดียวกัน ตราบเท่าที่พวกนายไม่เสียใจน่ะ”

หัวหน้าของตระกูลโกลด์ก็หัวเราะออกมาเช่นกัน “ในเมื่อเขาไม่อยากได้ห้าสิบล้าน เราก็ไม่จำเป็นต้องหว่านล้อมเขาอีกแล้วล่ะ ตระกูลโกลด์ของเรา เป็นตระกูลที่ดีที่สุดในบรรดาชนชั้นสูงระดับที่สองทั้งหลาย ฉันเชื่อว่าจะต้องมีคนมากมายเดินทางมางานแต่งงานของลูกชายของฉันแน่ พอถึงตอนนั้น จะต้องมีคนเสียใจแน่นอน!”

“ฮ่าฮ่า ถ้ามันไม่เป็นแบบนั้นล่ะ นายน้อยโกลด์ นายต้องคิดดี ๆ นะ ถ้านายจะจัดงานแต่งงานวันเดียวกับเรา คนที่ต้องเสียใจอาจจะเป็นนายก็ได้!” เฟนด์พูดอย่างไม่แยแส ก่อนจะยิ้มออกมา

“ฮ่าฮ่า ชักจะสนุกแล้วสิ งั้นก็มาจัดวันเดียวกันเลย ฉันอยากจะเห็นไอ้คำว่าสนั่นไปทั้งเมืองของนายจริง ๆ” หัวหน้าของตระกูลโกลด์หัวเราะอย่างเย็นชา แล้วมองมาอย่างมั่นใจ

ข้าง ๆ ของพวกเขา เซซิเลียก็ยืนขึ้นแล้วประกาศให้สมาชิกของตระกูลเทย์เลอร์ได้ยินทั่วกันว่า “ทุกคนในตระกูลเทย์เลอร์ ฉันจะแต่งงานเพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิตนี้ 25 วันหลังจากนี้จะเป็นวันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉัน ฉันเชื่อว่าทุกคนจะมางานของฉัน ใช่ไหม? ฉันหวังว่าทุกคนจะมางานแต่งงานของฉันนะ อย่าพลาดเชียวล่ะ!”

หนึ่งในผู้อาวุโสในตระกูลเทย์เลอร์ยืนขึ้นมาทันที “ไม่ต้องห่วง คุณเซซิเลีย มันเป็นวันที่สำคัญที่สุดของคุณ พวกเราไปแน่”

“ใช่ งานแต่งงานย่อมสำคัญกว่างานวันเกิดอยู่แล้ว พวกเราจะไปแล้วดื่มให้กับคุณอย่างแน่นอน” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนขึ้นแล้วพูดขึ้นมา

เซซิเลียมีท่าทีที่ร่าเริงทันทีเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น เธอมองไปที่นายใหญ่เทย์เลอร์แล้วออดอ้อน “คุณปู่คะ คุณปู่จะไม่พลาดอาหารค่ำในคืนงานแต่งงานของหนูใช่ไหม? หนูต้องการคำอวยพรจากคุณปู่ที่สุดเลย”