บทที่ 702

เช้าวันรุ่งขึ้นเคลลี่ออกไปพร้อมกับบอดี้การ์ดสองสามคนเพื่อไปทำตามแผนอันยิ่งใหญ่ที่พวกเขาได้คิดไว้

เขารอจนกระทั้งเฟนด์และเซเลน่าออกไปข้างนอก จากนั้นเขาก็ใช้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อสืบข้อมูลเกี่ยวกับบอดี้การ์ดหญิงจากคนรับใช้ของครอบครัวเทย์เลอร์

เมื่อเขาได้ข้อมูลเงินเดือนของบอดี้การ์ดสาวสวยทั้งสิบคนแล้ว ขากรรไกรของเขาแทบค้าง ดวงตาของเขาเบิกกว้างและตกใจสุด ๆ

ความแข็งแกร่งและความกล้าหาญในการต่อสู้ของบอดี้การ์ดพวกนั้นไม่ธรรมดา ด้วยทักษะดังกล่าว การจ่ายเงินเดือนละห้าหมื่นเหรียญมันไม่น่าจะเป็นไปได้

ความจริงที่สำคัยที่สุดคือบอดี้การ์ดที่งดงามพวกนั้นแต่ละคนมีขายาวและบอบบางอย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าผู้จ้างงานเป็นนายน้อยหนุ่มของตระกูลที่มีชื่อเสียง พวกเขาคงยินดีจ่ายทุกอย่าง แม้ว่าพวกเขาจะต้องหมดตัวก็ตาม!

“อะไรวะเนี่ย! แล้วพวกเธอก็ตกลงแม้ว่าจะได้รับเงินเดือนแค่นั้นงั้นเหรอ?”

นายน้อยโกลด์แทบจะสำลักความโกรธของเขา เขาไม่เข้าใจสิ่งที่บอดี้การ์ดหญิงพวกนั้นคิดเลย พวกเธอไม่มีสมองเหรอ? พวกเธอตกลงรับเงินเดือนต่ำขนาดนั้นได้ยังไง พวกเธอไม่ดูถูกตัวเองเกินไปเหรอ?

“อืมม นายน้อย ผมคิดว่ามันเป็นข่าวดีนะ ยิ่งเงินเดือนของพวกเธอต่ำเท่าไหร่ เราก็ยิ่งชักชวนให้พวกเธอมาร่วมทำงานกับเราได้ง่ายขึ้นมากเท่านั้น นอกจากนี้เราก็จะใช้เงินน้อยลงด้วย เพราะว่าค่าตอบแทนเริ่มต้นนั้นต่ำมาก!”

บอดี้การ์ดของตระกูลโกลด์พูดด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเขา เขาอยากจะทำให้นายน้อยพอใจ

“นายพุดถูก!”

นายน้อยโกลด์พยักหน้ากับคำพูดของเขา เขาและบอดี้การ์ดยืนอยู่ห่างจากคฤหาสน์ สนใจกับสถานการณ์ภายในรั่วประตูของบ้านและรอโอกาสที่เหมาะสม

หลังจากผ่านไปนานมาก ในที่สุดก็มีเงาสองเงาปรากฏออกมา คือออร์คิดและบอดี้การ์ดที่น่ารักอีกคนหนึ่ง ปรากฏตัวที่ตรงประตูหลักของคฤหาสน์ ดูเหมือนว่าพวกเธอกำลังเตรียมตัวจะออกไปช้อปปิ้ง

“ในที่สุดโอกาสก็มาถึงแล้ว!”

เคลลี่ยิ้มเล็กน้อยกับภาพที่เห็นตรงหน้า และไม่นานเขาก็สั่งให้บอดี้การ์ดสองสามคนตามสาวงามทั้งคู่ออกไปพร้อมกับเขาด้วย

ไม่นานหลังจากที่ออร์คิดและบอดี้การ์ดที่น่ารักอีกคนออกจากคฤหาสน์ พวกเธอก็รู้สึกว่ามีใครบางคนตามพวกเธอมา ทั้งคู่หยุดและขับรถกลับมาทันที

“โอ้ คือนายน้อยโกลด์นี่เอง ฮ่า ๆ โกรธเรื่องเมื่อวานที่ไม่มีใครเอาชนะพวกเราได้งั้นเหรอ? และคุณพาคนพวกนี้มาด้วยเพื่อหาเรื่องพวกเราเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? พยายามใช้คนพวกนี้เพื่อจัดการเรา จะฆ่าเราเหรอ?”

ออร์คิดเยาะเย้ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเมื่อเธอรู้ว่าโรคจิตที่ตามพวกเธอมาคือนายน้อยโกลด์และบอดี้การ์ดของเขา