บทที่ 705

เอเลนถอนหายใจออกมาอย่างเย็นชา รอยยิ้มที่มุมปากก่อตัวขึ้นอย่างเยือกเย็น

“อะแฮ่ม! เฟนด์เนื่องจากเป็นโอกาสที่หาได้ยากที่ทุกคนจะมารวมตัวกันมาทานอาหารกลางวัน วันนี้ฉันจ่ายเอง!”

จู่ ๆ ฟีโอน่าก็พูดขึ้นมา พร้อมกับหัวเราะเบา ๆ

เฟนด์ละเซเลน่ามองหน้ากันทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ความคิดที่ว่าฟีโอน่าใจกว้างและเลี้ยงอาหารกลางวันทุกคนด้วยเงินของเธอเองไม่เคยคิดมาก่อนเลย

“แม่ครับ แม่แน่ใจเหรอ? เดี๋ยวผมจ่ายเองก็ได้ ดีไหม? ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมันหรอก!”

สีหน้าของแสดงออกอย่างถ่อมตัว เขายิ้มและเสนอที่จะจ่ายเอง

“เฮ้! วันนี้ฉันมีความสุขมาก อีกอย่างตอนนี้ฉันมีเงินแล้ว ไม่ใช่ฟีโอน่าคนเก่าอีกต่อไป ที่จนและไร้ค่า นี่มันก็แค่มื้อเที่ยงเดี๋ยวฉันจะจ่ายเอง!”

ฟีโอน่าพูดตอบกลับมาเสียงดัง เห็นได้ชัดว่าเธออารมณ์จริง ๆ

“หึหึ มันไม่ง่ายเลยที่คนจะเปลี่ยนไป แม่ แม่เคยเป็นคนขี้เหนียวหนิ แม่จะไม่จ่ายเลยแม้ว่าจะมีใครให้แม่ออกเงินก็ตาม ผมไม่คิดเลยว่าแม่จะมารู้สึกผิดชอบชั่วดีตอนนี้!”

เบ็นพูดยิ้ม ๆ

“ลูกพูดเรื่องอะไร? ลูกหมายความว่าแม่ขี้เหนี้ยวเหรอ? เมื่อก่อนเรายากจน แม่เป็นคนประหยัด เข้าใจไหม? คนอย่างแม่เหมาะที่จะกับการจัดการเรื่องเงินมากกว่า!”

ฟีโอน่ากลอกตามองไปที่เบ็น “สั่งมากินได้ทุกอย่างตามที่ต้องการเลยนะทุกคน” เธอบอกกับทุกคนในครอบครัว “สั่งไวน์เพิ่มได้ถ้าคิดว่ามันไม่พอ ค่าอาหารจะสูงถึงหมื่นเหรียญ แสนเหรียญ ก็ไม่เป็นไร!”

“ได้ยินไหม? ทุกคนได้ยินไหม? ที่แม่ผมเพิ่งพูดไป สั่งมากินได้เลย ไม่ต้องอาย!”

เบ็นพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง