บทที่ 720

“สมเหตุสมผล! ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ชายคนนี้กล้าอวดเรื่องงานวันเกิดเซเลน่าที่จะจัดอย่างยิ่งใหญ่ เขามั่นใจมากเลยเพราะเขามีทางที่จะทำอย่างนั้นได้!” อีวานพูดตอบขระที่เขาเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น “แม่ง... เฟนด์มันต่ำต้อยมากจนเราคิดว่าเขามีเงินไม่กี่ล้าน มันไม่น่าเกิดขึ้นกับฉันนะ เขามีเงินสี่ถึงห้าพันล้าน ถ้ามีเงินมากขนาดนั้นพันสองพันล้านก็น่าจะพอแล้วกับงานเลี้ยง!”

“เวรเอ๊ย! ฉันรอที่จะได้เห็นมันเป็นตัวตลก มันก็ไม่ได้เจ๋งขนาดนั้นหรอก! แต่เราคงไม่ได้เห็นอะไรแบบนั้นแล้วสิ อย่างนี้เขาก็จัดงานเลี้ยงวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ได้!” นีลควันออกหู เขารินไวน์องุ่นให้ตัวเองแล้วดื่มมันหมดในรวดเดียว

“อาหารมาแล้ว มากินไปคุยไปกันเถอะ” อารมณ์ของอีวานเปลี่ยนไปเช่นกัน

“ฉันโมโหมากเลยที่เราทุ่มเงินไปหลายล้านเพื่อโฆษณางานเลี้ยงให้พวกมัน หวังว่าจะให้ทุกคนมาเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนนั่น” เคนก็รินไวน์แก้วใหญ่ให้ตัวเองแล้วดื่มหมดในครั้งเดียว “แต่ทุกอย่างกลับเข้าทางมันเนี่ยนะ” เขาฮึมฮัมในลำคอ “ในขณะที่เราเสียเงินไปมากมาย เวรเอ๊ย! แล้วเราจะได้อะไรจากการเสียเงินไปมากขนาดนี้? มันตามน้ำไปได้และสามารถจัดงานเลี้ยงได้อย่างฟุ่มเฟือย ไม่ใช่ว่าเราไปช่วยมันลดค่าใช้จ่ายเอาเหรอ? เราเสียเงินหลายล้านเพื่อโปรโมทให้มันแล้ว!”

“ชิ! ฉันถึงขนาดไปยืมเงินเพื่อนมาแล้วบอกว่าจะคืนให้ เพื่อมาเป็นทุนในการโฆษณาให้ไอ้โง่นี่!” นีลถอนหายใจและทำอะไรไม่ถูก พ่อเขาเข้มงวดอย่างมากในการที่กลัวว่าเขาจะสร้างปัญหา เขาจึงถูกลดค่าขนมทุกเดือน

“มันก็ไม่ได้ไม่มีประโยชน์อะไรขนาดนั้นนะ เรายังเล่นงานเขาได้อยู่!” อีวานหัวเราะดื่มจิบไวน์เข้าไปก่อนจะพูดต่อว่า “เขาไม่รู้ว่าตัวเองโดนวางยา เพราะงั้นถ้าหากงานเลี้ยงนั่นกระตุ้นทุกคนในเมืองล่ะ? ทุกคนอยู่ที่นั่นเพื่อรอดูงานศพของเขาไม่ใช่เหรอ? รอดูว่ามันจะตายยังไง? ฮ่า ๆ!”