บทที่ 725

ชายที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามทิโมธีถามเขาว่ายังเล่นเกมด้วยกันอยู่หรือเปล่าหลังจากที่เขาได้รับเงิน

ทิโมธีตอบกลับอย่างฉุนเฉียวว่า “แน่นอน! เล่นอีกสักสิบเกม ฉันจะไม่พอใจจนกว่าจะชนะได้มากกว่า!”

ขณะนั้น ก็มีคนสังเกตเห็นทันย่าและคนอื่น ๆ เดินเข้าไปในห้องเล่นบิลเลียด “เฮ้ นางฟ้านี่หน่า!” ชายคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ โต๊ะบิลเลียดอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

ทิโมธีมองไปทางทันย่าและคนอื่น ๆ ทันที เขาบ่นกับตัวเองว่า “ทันย่า? มาทำอะไรที่นี่? มากับไอ้บอดี้การ์ดคนนี้ตลอด เหอะ! นายท่านกับคนอื่น ๆ คิดว่าอย่างน้อยผู้ชายคนนี้ก็เป็นราชาแห่งสงคราม ไม่ค่อยมีคนรู้ เขายอมรับว่าตัวเองเป็นแค่หัวหน้าผู้บังคับบัญชาการแต่ไม่มีเหรียญ ฉันล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมพวกเขาต้องจ่ายเงินให้มันสูงขนาดนั้นทั้งที่เป็นแค่บอดี้การ์ด!”

ชายที่เล่นบิลเลียดกับทิโมธีคือนายน้อยจากตระกูลชนชั้นสาม เขาคือ ลีโอ เทิร์นเนอร์ เป็นเพื่อนที่ดีกับ ไมเคิล วิลสัน เขายิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้เมื่อได้ยินเช่นนี้และเดินไปข้าง ๆ ทิโมธี “นายน้อยเดรค มันก็มีวิธีแก้ปัญหาง่าย ๆ อยู่นะ เขาก็แค่บอดี้การ์ด เราก็แค่คิดหาวิธีที่จะเล่นงานมัน ลองไปขอเขามาเล่นด้วยกันสิ แล้วมาดูกันว่าเราจะทรมานเขาได้ยังไง!”

ทิโมธีหัวเราะและตอบว่า “ถ้าทำงั้นได้ก็ดีสิ!”

“เฮ นี่คุณทันย่าไม่ใช่เหรอ? โอ๊ะ คุณชารอนก็อยู่ด้วย? หาแบบนี้ยากนะเนี่ย!” ลีโอเดินเข้าไปทักทายทันย่าและคนอื่น ๆ ทันทีที่เห็น

ทันย่าไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เธอมองเขาอย่างเย็นชา “นายคือคนที่หลอกพี่ชายฉันเองเหรอ?” เธอเย้ยหยัน

“คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ? หลอกอะไรกัน?” ลีโอมองผู้หญิงสวยสามคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม เขากลืนน้ำลายอย่างนิ่ง ๆ ผู้หญิงสามคนนี้คือเป้าหมายของนายน้อยหลาย ๆ คนขณะนี้ จะมีคนอิจฉาเขาแน่นอนถ้าหากเขาได้แต่งงานกับหนึ่งในสามคนนี้