บทที่ 727

ชารอนโกรธจัด แต่อย่างไรก็ตาม เธอกำลังยืนอยู่ข้าง ๆ เฟนด์ เธอต้องบังคับให้ตัวเองมีภาพลักษณ์ที่ดี เธอจึงระงับความโกรธของตัวเองและเถียงกลับไป

เฟนด์ทำได้แค่ยิ้มจาง ๆ ต่อหน้าพวกตัวตลกนี่ “ชื่อลีโอเหรอ? ถามทำไมว่าเล่นบิลเลียดได้ไหม? นายน้อยลีโอ” เขาถาม “ผมไม่รู้วิธีการเล่น ยังไงซะ ผมก็เคยเป็นแค่เด็กส่งของก่อนจะที่จะเกณฑ์ทหาร!”

“นี่ ฉันก็คิดอย่างนั้น สุดท้ายแล้วสำหรับเรา ทหารก็เป็นแค่คนโง่ ๆ แน่นอนว่านายคงไม่รู้จักเกมแมน ๆ แบบนั้น เพราะเรื่องที่นายรู้ก็คือวิธีต่อสู้และฆ่าคนเท่านั้น!”

ลีโอหัวเราะอย่างดูถูกเหยียดหยาม “ฉันคิดที่จะขอให้นายเล่นด้วยกันสักสองสามรอบด้วยซ้ำ ถ้านายรู้วิธีน่ะนะ” เขาพูด “แต่เหมือนจะต้องผิดหวังไป ฉันจะไปเล่นกับนายน้อยเดรคแทน!”

“ผมเล่นไม่เป็นนั่นก็จริง แต่ดูมาหลายรอบมันก็ดูไม่น่ายาก ก็แค่เล็งไปหาลูกสีขาวและต้องแน่ใจว่ามันจะไปโดนอีกลูกด้วย ใช่ไหม?”

เฟนด์พูดหลังจากที่เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“เหอะ!”

ผู้ชายบางคนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคักเมื่อได้ยินช่นนี้

“พูดง่ายเกินไปแล้ว คุณผู้ชาย นี่คือเกมที่ต้องใช้ทักษะ มันจะง่ายอะไรขนาดนั้นล่ะ? มันต้องมีเทคนิคเพื่อความแข็งแกร่งและมุมที่เหมาะสม นอกจากนี้ คิดจริง ๆ เหรอว่าเกมมันจะจบลงโดยที่ได้ลูกบอลมาเป็นของตัวเองแล้ว? แล้วนั่นมันก็เป็นกฏของบิลเลียด เกมที่เราจะเล่นกันเรียกว่า ‘สนุ๊กเกอร์’ นายไม่เคยได้ยินมาก่อนล่ะสิ ใช่ไหม? ฮ่า เล่นกับนายเหรอ? ลืมมันไปซะเถอะ!”

ชายคนนั้นหัวเราะออกมา

“อย่าพูดไร้สาระน่ะเฟนด์ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ คนที่ไม่เคยเล่นก็จะไม่เก่งเท่าคนที่เคยหรอก นอกจากนี้ ฉันเล่นมาสองปีแล้ว แต่ทักษะก็ยังห่างไกลจากลีโอ พี่ชายฉัน แล้วก็คนอื่น ๆ อีก!”

ทันย่ารั้งแขนเสื้อของเฟนด์เอาไว้ขณะที่ดุเขา เห็นได้ชัดเลยว่าเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลยจากที่เขาพูดว่ามันเป็นเกมที่ง่าย ๆ ถ้ามีข่าวลือเรื่องนี้ออกมา เขาก็จะถูกคนที่เล่นบ่อย ๆ มองว่ามันเป็นเรื่องน่าตลก