บทที่ 737

“มีไอ้สารเลวที่หยิ่งยโสคนนึงที่ไม่ได้พกสมองมาในวันนี้ ฉันอยากจะกลับบ้าน แต่มันก็มาห้ามฉันเอาไว้ซะงั้น รู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไร?”

ลีโอเยาะเย้ยอย่างใจดำ เขาหันไปทิโมธี “นายน้อยเดรค อย่าห่วงเลย บอดี้การ์ดพวกนี้ไม่ธรรมดา พวกเขาคิดค้นทักษะการต่อสู้ที่ไม่เหมือนใคร มันเรียกว่า หมัดล่องหน ไม่มีใครบนโลกรู้ นอกจากรุ่นพี่รุ่นน้องของพวกเขา ซึ่งมาจากที่เดียวกัน พวกเขาทรงพลังมาก!”

หัวใจของทิโมธีเต้นเพราะความดีใจ และความหวังของเขาก็เพิ่มมากขึ้นด้วยหลังจากที่ได้ยินคำพูดของลีโอ ลีโอพูดถูก! ถึงแม่ว่าตระกูลเทิร์นเนอร์จะเป็นชนชั้นสูงระดับที่สาม ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่มีนักสู้ชั้นยอดในตระกูลของพวกเขานี่

นักสู้ที่มีทักษะบางคน อาจจะรู้สึกผูกพันกับใครสักคนที่พวกเขาเจอในตระกูลชนชั้นสูงระดับที่สามก็ได้ บางที พวกเขาก็เต็มใจทำงานให้พวกนั้น

ความมั่นใจของลีโอกำลังพุ่งสูงขึ้น ทิโมธีเริ่มคิดแล้วว่ายังมีหวัง ที่อีกฝ่ายจะสอนบทเรียนที่ไม่มีวันลืมให้กับเฟนด์ได้ คงจะดีเลยถ้าพวกเขาทำให้เฟนด์ต้องติดเตียงได้ซักสองสามสัปดาห์!

“เฮ้ย! แกกล้าดียังไงมาทำให้นายน้อยของเราโกรธ? รนหาที่ตายเหรอ?”

บอดี้การ์ดฝูงนึงล้อมรอบเฟนด์ทันที

ปัง! เปรี้ยง! ปัก!

โชคไม่ดี ที่บอดี้การ์ดพวกนั้นต้องลงไปกองกับพื้นทันทีที่พวกเขาล้อมรอบเฟนด์ ไม่มีใครลุกขึ้นยืนไหว ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของพวกเขา ด้วยความรุนแรงอย่างมหาศาลจึงทำให้พวกเขาร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด หน้าของพวกแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือด

“อะไรเนี่ย…”

อีกด้านหนึ่ง ทิโมธีหัวใจเต้นตุบตับ หน้าของเขาซีดสลด ดูเหมือนบอดี้การ์ดพวกนี้จากตระกูลเทิร์นเนอร์จะพึ่งไม่ได้ซะแล้วในตอนนี้ ไหนหมัดล่องหน? ไม่มีอะไรเลยนอกจากหมัดสายไหมที่ต่อยเฟนด์ มันนุ่มนวล และไร้ประโยชน์ ผู้ชายกว่าสิบสองคนใช้เทคนิคเดียวกัน แต่ก็ไม่มีใครได้สัมผัสเสื้อผ้าของเฟนด์ก่อนจะล้มพับไปด้วยซ้ำ

“ถ้าผมไม่เห็นเงินหมื่นล้านเหรียญเข้ามาในบัญชีของผม คุณก็ต้องตายอยู่ที่นี่!”