บทที่ 759

ทิโมธีพยายามหาข้อแก้ตัวสำหรับการกระทำของเขาที่ได้ทำลงไป

“ลูกไม่กลัวว่าจะไปทำให้เขาขุ่นเคืองเหรอ? พ่อจะบอกให้นะ ถ้าแกทำให้เขาขุ่นเคืองจริง ๆ พ่อ...พ่อก็ช่วยอะไรแกไม่ได้หรอกนะ!” เจมส์โกรธจัดจนพูดไม่ออก เขามีลูกชายคนเดียวและเขากลายเป็นคนแบบนี้ได้ยังไง

“เป็นไปไม่ได้! ล้อเล่นใช่ไหม? เราเป็นถึงตระกูลชนชั้นหนึ่งเลยนะ เรามียอดฝีมือมากมาย! แม้ว่าผมจะยอมรับว่าเฟนด์มีฝีมือดี แต่ผมไม่เชื่อว่าเราจะแพ้ถ้าทุกคนต่อสู้กับเขาทั้งกลุ่ม” ทิโมธีตอบกลับอย่างไม่แยแส เขาไม่เชื่อว่าเฟนด์จะน่ากลัวขนาดนั้น

เจมส์เหลือบมองทิโมธีและประกาศออกมาอย่างเย็นชาว่า “โอ้ นั่นก็จริง เรากำลังรอแกอยู่ที่นี่เพราะเราอยากบอกบางอย่างกับลูก พ่อรู้สึกว่าลูกไม่ค่อยสนใจงานเลย ดังนั้นพ่อจึงไปตรวจดูที่เซ้าท์ซิตี้ กรุ๊ปมาและพบว่ามันสูญเสียเงินไปมาก ด้วยเหตุนี้ต่อไปบริษัทเซ้าท์ซิตี้ กรุ๊ปจะให้ทันย่าน้องสาวของลูกดูแลจัดการแทนตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป พ่อคิดว่าลูกน่าจะไปผ่อนคลายและพักผ่อนบ้าง”

ทิโมธีสงสัยว่าเขาได้ยินพ่อพูดผิดไปหรือเปล่า และมองไปที่เจมส์อย่างงง ๆ “อะไรนะ? พ่อ ผมได้ยินไม่ผิดใช่ไหม? พ่อเพิ่งพูดว่าเซ้าท์ซิตี้ กรุ๊ป?”

ในมุมมองของทิโมธี ทันย่ายังเด็กเกินไป และเป็นเรื่องยากที่เธอจะรับผิดชอบบริษัทใหญ่เช่นนี้ นอกจากนั้น เขาเป็นคนที่บริหารเซ้าท์ซิตี้ กรุ๊ปมาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงเชื่อว่าไม่มีใครเข้ามายุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของเขาได้ เซ้าท์ซิตี้ กรุ๊ปเป็นตัวแทนของธุรกิจครึ่งหนึ่งของตระกูลเดรคเลย และความสามารถในบริหารบริษัทนี้แสดงถึงลักษณะเฉพาะของคนในตระกูลเดรค

เป็นเพราะเหตุนี้เองทิโมธีถึงได้ภูมิใจในตัวเองอยู่เสมอ เขาเป็นคนที่คนอื่นต่างพากันอิจฉาเมื่อใดก็ตามที่เขาเดินออกไปข้างนอก เพราะตระกูลเดรคไว้ใจให้เขาดูแลจัดการธุรกิจของพวกเขา