บทที่ 761

เซเลน่าเกรงกลัวนิดหน่อยเมื่อเห็นว่ามีคนมากมายอยู่ตรงหน้าเธอ บอดี้การ์ดส่วนใหญ่ก็อยู่ที่นี่ด้วย ไม่นานก็มีคนอยู่ฝั่งตระกูลเดรคหนึ่งถึงสองร้อยคน เธอจึงเกลี้ยกล่อมเฟนด์ทันที

แต่เฟนด์ยังคงยืนอยู่ที่เดิมและไม่ขยับไปไหน เขาจ้องทิโมธีอย่างเย็นชาและพูดว่า “ทิโมธี มานี่สิ คุกเข่าแล้วขอโทษภรรยาของฉัน คำนับสามครั้งและฉันจะปล่อยทุกอย่างไป ถ้าไม่อย่างนั้น นายจะต้องเสียใจแน่ถ้าฉันลงมือเอง!”

“ไอ้บ้า มันจะไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ?!” ผู้เฒ่ากอร์ดอนอดทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาเริ่มโมโห ดังนั้นเขาจึงเดินออกมาข้างหน้าสองก้าว มองไปที่เฟนด์แล้วพูดว่า “นี่คือตระกูลเดรคนะ! นายรู้ไหมว่าทิโมธีเป็นใคร? เขาเป็นนายน้อยคนโตของตระกูลเรา! มันก็ไม่อะไรหรอกถ้าจะเรียกชื่อเขาตรง ๆ แต่นายกล้าดียังไงถึงมาสั่งให้คนที่มีเกียรติอย่างเขาคุกเข่าและคำนับให้นาย! นายนี่ช่างอวดดีเสียจริง!”

เฟนด์มองชายชราคนนี้อย่างเย็นชาก่อนจะพูดว่า “ฉันกำลังพูดกับทิโมธี กรุณาอย่ามาขัดจังหวะในการพูดคุยของเรา!”

“นาย...” ผู้เฒ่ากอร์ดอนโกรธจัดและกำมือแน่น “แน่นอน พวกเขาทั้งหมดบอกว่านายแข็งแกร่ง และในเมื่อนายกล้าแสดงท่าทางอวดดีต่อหน้าพวกเราที่คฤหาสน์ตระกูลเดรค ให้ฉันลองสู้กับนายดูหน่อยสิ!”

“ผู้เฒ่ากอร์ดอน หยุด!” เจมส์หยุดเขาทันที

เขายิ้มให้เฟนด์หลังจากที่ผู้เฒ่ากอร์ดอนหยุด “เฟนด์ ลูกชายของฉันทำตัวหุนหันพลันแล่นไปจริง ๆ หลังจากที่เขาดื่มไปเยอะ ฉันหวังว่านายจะเข้าใจเขานะ!” เจมส์หยุดก่อนจะพูดต่อว่า “เอาแบบนี้ไหม พวกนายกลับมาทำงานได้ตามเดิม และเดือนหน้าฉันจะจ่ายเงินเดือนให้นายเป็นสองเท่า นอกจากนั้น ฉันจะจ่ายค่าชดเชยให้นายหนึ่งร้อยล้านเหรียญเป็นค่าตอบแทน ฟังดูเป็นไง?”

ในฐานะที่เป็นคนร่ำรวยที่สุดในอาณาเขตกลาง เจมส์ได้ทำข้อตกลงประนีประนอมครั้งใหญ่ด้วยการพูดแบบนี้

“นายท่านเดรค ผมขอโทษด้วย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่อาจแก้ไขได้ด้วยเงิน ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลเดรคปฏิบัติต่อผมอย่างดี และผมคิดว่าคุณทันย่าเป็นเพื่อนที่ดีของผม ทุกคนที่นี่คงตายไปแล้ว และคุณคงจะต้องรอเก็บศพพวกเขา!” เฟนด์ยกมือขึ้นและชี้ไปที่ผู้คนที่อยู่ตรงหน้าเขา เขาพูดเรียบ ๆ แต่ฟังดูมีอำนาจมาก