บทที่ 772

“ขอโทษนะคะคุณ แต่เราไม่ขาย ผู้จัดการของเราไม่ชัดเจน ขอโทษที่ทำให้คุณเสียเวลาอันมีค่านะคะ!”

เห็นได้ชัดเลยว่าผู้จัดการสาวตรงหน้าเขาไม่โอเคเลย แต่เธอรู้ว่าไม่มีใครที่คิดจะซื้อหัวใจแห่งขุมนรกอยู่แล้ว ก็เลยส่งยิ้มให้เฟนด์

“คุณผู้จัดการครับ ผู้ชายคนนี้เสนอเงินมาสองหมื่นล้านเหรียญ ผมก็เลยจะมาถามคุณเรื่องนี้ ว่าเขาเสนอเงินก้อนโตมา ถ้าเกิดว่าคนข้างบนจะขายมันล่ะ? ผมกลัวว่าคุณจะตำหนิผมถ้าพลาดโอกาสนี้ไป!”

ดวงตาของผู้จัดการโลว์มองผู้จัดการลินช์ เขาพูดอย่างลังเลว่า

“สองหมื่นล้าน?”

แน่นอนว่าเธอต้องแปลกใจเมื่อได้ยินเลขนี้ ริมฝีปากของเธอแยกออก เขาเสนอมากเกินไปแล้ว

นี่ก็แค่สร้อยคอ มันจะคุ้มค่าเหรอที่ใช้เงินขนาดนั้น?

ถึงแม้ว่าสร้อยนั้นจะสวยมากจนผู้หญิงคนไหนก็อยากได้ก็ตาม

“คุณตัดสินใจได้ไหมผู้จัดการลินช์?”

เฟนด์ยิ้ม “ผมต้องได้!” เขาพูด

“ฉัน ฉันจะโทรถามหัวหน้าที่สำนักงานใหญ่ให้ จะโทรเดี๋ยวนี้แหละ!”

ผู้จัดการลินช์กลืนน้ำลายและหยิบโทรศัพท์ออกมา เธอโทรวีดีโอหาเจ้านายทันที

“เฮ้ คุณลินช์ โทรหาผมทำไม? เราจะจัดแสดงหัวใจแห่งขุมนรกวันพรุ่งนี้แล้ว ตรวจดูดี ๆ ว่าป้องกันได้ดีไหม? เราจะพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!”

ชายแก่อยู่ปลายสายพูดพลางหัวเราะ ท่าทีของเขาดูเป็นกันเอง

“เจ้านายคะ มีลูกค้าอยากมาซื้อหัวใจแห่งขุมนรก...”

ผู้จัดการลินช์มองเฟนด์ที่ยืนอยู่ข้างหลัง เธอเอียงจอโทรศัพท์เพื่อให้คนปลายสายมองเห็นเขา