บทที่ 805

“นาย!”

หมอทุกคนโกรธจัด

“ก็ได้ ผมจะตรวจดูนายใหญ่วัตสันก่อน ห้ามรบกวนเด็ดขาด ผมให้พวกคุณอยู่ได้แค่คนเดียว ส่วนที่เหลือ กรุณาออกไปแล้วปิดประตูซะ!”

ตอนท้าย เฟนด์เอานิ้วชี้ไปด้านหลังและพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ ว่า “คุณเมลินดา กรุณาอยู่ต่อก่อน ส่วนที่เหลือออกไปได้แล้ว!”

“ก็ได้ ออกไปกันเถอะ เราจะให้เฟนด์ตรวจรดูอย่างละเอียด!”

สีหน้าของลอว์เรนซ์มืดลง เขามองไปที่เฟนด์เป็นเวลานาน โดยคิดว่าหนุ่มนั่นคงตรวจอะไรไม่เจอหรอก

ในพริบตา ทุกคนก็ออกไปจนหมดและเมลินดาก็ปิดประตูตามหลังทันที จากนั้นเธอก็เดินมาตรงหน้าเฟนด์ “หมอคะ มีเหตุผลอะไรหรือเปล่าที่คุณขอให้ฉันอยู่ต่อ?”

“ตอนนี้คุณปู่ของคุณพูดไม่ได้ใช่ไหม? คอของเขาก็ดูปกติดี แต่ดูเหมือนเขาจะใช้เสียงพูดออกมาไม่ได้ ถูกต้องไหม?”

เฟนด์ไม่ได้ตอบคำถามของเมลินดา แต่เขากลับถามคำถามอื่นออกมาแทน

“ถูกต้อง คุณ คุณยังไม่ได้ตรวจชีพจรของคุณปู่เลย คุณก็รู้อาการของคุณปู่แล้ว!”

เมลินดายิ่งประหลาดใจมากกว่าเดิมอีก เธอรู้สึกว่ามันเป็นไปได้ที่เฟนด์จะมีศักยภาพในการวินิจฉัยโรคคุณปู่ของเธอได้

นายใหญ่วัตสันมองไปที่เฟนด์ เขาอ้าปากอยากที่จะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะพูดออกมาได้ ไม่มีอะไรนอกจากความเงียบที่เปล่งออกมา