บทที่ 886

“ฮ่าฮ่า..พ่อหนุ่ม พูดแบบนั้นไม่ถูกนะ สำหรับเราแล้ว เฟนด์ไม่ใช่คนนอก แต่เป็นหนึ่งในสมาชิกของเรา เพราะเขาเข้ากับเราได้ดียังไงล่ะ!” ธีโอดอร์หัวเราะ เขาดูค่อนข้างมั่นใจเมื่อเขานึกขึ้นได้ว่าทักษะการต่อสู้ของเฟนด์นั้นดีขนาดไหน และแม้แต่จอมพลก็สู้เขาไม่ได้ ถึงเขาจะไม่รู้เลยว่า คนพวกนี้มาจากตระกูลที่แสนมีอิทธิพลตระกูลไหน แต่เขาก็ยังคงพูดอย่างตรงไปตรงมา “พ่อหนุ่ม เราจะไม่เอาเรื่องที่นายฆ่าบอดี้การ์ดของเรา กลับไปเถอะ ขอร้องล่ะ!”

“ฮ่าฮ่า มุกตลกจริง! เรามาตั้งไกล แต่คุณหวังว่าเราจะกลับไป เพราะคุณขอเนี่ยนะ?” ชายอีกคนก็หัวเราะเช่นกัน เขาก้าวออกมาสองก้าว “วันนี้ คุณต้องส่งตัวอีวาน เทย์เลอร์มาให้เรา และให้คนที่ไปรบแทนอีวาน คุกเข่าต่อหน้าพวกเราแล้วขอโทษซะ ไม่งั้นเราไม่ยอม!”

“นาย...นายจะบอกว่า ให้ทั้งคู่คุกเข่าขอโทษ ก็พอแล้วใช่ไหม?” นายใหญ่เทย์เลอร์พิจารณาสถานการณ์อย่างเงียบ ๆ คนพวกนี้มาจากเมืองจิน และมียอดฝีมือมากมายอยู่ที่นั่น ยอดฝีมือบางคนก็ซ่อนตัวอยู่เงียบ ๆ เหมือนกบจำศีล ทักษะการต่อสู้ของพวกเขา เทียบเท่ากับเทพสงครามได้เลย

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่คนที่แสนทรงพลังจากเมืองจินพวกนี้ ดูถูกเทพสงคราม และราชาสงคราม

“ไร้สาระ เราหมายความว่า เราจะฆ่าอีวาน และให้ผู้ชายคนที่ไปรบแทนคุกเข่าขอโทษเท่านั้น!” ชายคนแรกที่ใส่ชุดสีชาว ยิ้มอย่างเย็นชา ก่อนจะพูดด้วยความโกรธ “สุดท้ายแล้ว คนที่ยั่วโมโหคู่หมั้นของฉัน ก็คืออีวาน เทย์เลอร์ ไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น อย่างไรก็ตาม ชายคนนี้ก็ทำผิดมหันต์ ที่ไปเกณฑ์ทหารแทนอีวานอยู่ดี!”

“เรื่องนั้น...” นายใหญ่เทย์เลอร์ขมวดคิ้วอย่างเคร่งเครียด “พวกนายจะว่ายังไง ถ้าเราจ่ายด้วยเงินแทน? ฟังดูเป็นไง? เรื่องมันก็ห้าปีมาแล้ว ทำไมเราไม่นั่งลง แล้วคุยกันแบบมีอารยธรรมล่ะ?”

“ฮ่าฮ่า คุณคิดว่าพวกเรา ที่มาจากตระกูลแลมเบิร์ต จะยอมให้พวกคุณบังคับงั้นเหรอ? ใช้เงินแก้ปัญหาสินะ? คุณคิดว่าเราไม่มีเงินเหรอ?” ชายคนนั้นหัวเราะเสียงดังออกมาอีกครั้ง “เราจะให้เวลาสิบนาที ถ้าไม่ส่งตัวอีวานมา อย่ามาโทษว่าเราโหดเหี้ยแล้วกัน เราจะแสดงให้เห็น ว่ายอดฝีมือของจริง เป็นยังไง!”

หวื้ด!