บทที่ 890

“อย่าไป!”

ออร์คิด ที่กำลังจะพุ่งเข้าไป บอกเอเลนให้หยุดทันที หลังจากที่เธอได้ยินคำพูดของเฟนด์

เธอเดาว่าคนพวกนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ มิฉะนั้นเฟนด์คงไม่หยุดเธอ

มันหมายความว่า ต่อให้เธอไป เธอก็อาจไม่ได้ช่วยอะไรมาก อาจจะโดนฆ่าเหมือนกันก็ได้

แน่นอน มันไม่ยากเลยสำหรับเฟนด์ที่จะฆ่าทั้งสี่คนนั้น แต่เขาตั้งใจไม่ทำ เพราะมันจะได้ดูเหมือนว่าเขาช่วยอีวานไว้ไม่ได้ ตระกูลเทย์เลอร์ต้องสงสัยเขาแน่ ๆ ถ้าเขาจัดการทั้งสี่คนอย่างรวดเร็ว และง่ายดายในตอนนี้

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เขาต้องควบคุมตัวเองตอนนี้ เขาต้องทำให้มันดูเหมือนว่าเขารอดมาอย่างหวุดหวิด ราวกับว่าเขาใช้ทักษะ และพละกำลังทั้งหมด

“มารวมตัวฆ่ามันดีกว่า! มันกล้าดียังไงมาทำให้สโนว์เจ็บ!”

ชายคนที่ชื่อลูคัสพูดอย่างขุ่นเคือง

จู่ ๆ พวกเขาทั้งสี่คนก็ล้อมรอบเฟนด์

เฟนด์และคนอื่น ๆ ยังคงไม่รู้ว่าชายชรา และหญิงสาว กำลังดูเรื่องที่เกิดขึ้นจากไกล ๆ หลบอยู่ในรถอย่างปลอดภัย

“ท่านคะ เราควรเข้าไปช่วยนายน้อยไหมคะ?”

หญิงสาวหน้านิ่วคิ้วขมวด ก่อนจะถามชายชรา “ไม่มีทางที่เรื่องร้าย ๆ จะเกิดขึ้นกับนายน้อยเฟนด์ นายน้อยอาจจะขอบคุณเรา ที่ช่วยเขาเอาไว้ตอนนี้ และอาจจะตกลงกลับไปกับเราก็ได้”

“เรามารอดูกันเถอะ เขาคงไม่พอใจมากนักหรอก ถ้าเราช่วยเขาในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม เราไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าโจแอนบอกเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังรึเปล่า!”

ชายชราฉายยิ้มอย่างขมขื่น “นอกจากนี้แล้ว นายน้อยยังของเรายังได้เปรียบอยู่ บางที เขาจะฆ่าทั้งสี่คนนั่นด้วยตัวเองก็ได้!”