บทที่ 892

“พวกเขามาจากเมืองจินงั้นเหรอ? นั่นเป็นปัญหาแน่... มีนักสู้ที่เก่งกาจมากมายท่ามกลางตระกูลที่ทรงอำนาจทั้งหลาย”

ออร์คิดทท่าทีเคร่งเครียด เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น “น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดมาด้วย ตอนที่เริ่มสู้กัน ไม่งั้นเราคงชนะไปนานแล้ว”

“เร็ว เก็บศพออกไปซะ”

นายใหญ่เทย์เลอร์สั่งลูกน้องให้เก็บซากศพออกไป ผู้คนตกอยู่ในความโกลาหลทันที ตราบเท่าที่เรื่องนี้ยังคงค้างคา มันคงจะง่ายมากสำหรับตระกูลแลมเบิร์ต ถ้าพวกเขาจะมาสืบสวนเรื่องการตายของลูคัส และคนอื่น ๆ

นายใหญ่เทย์เลอร์ใช้เวลากับตัวเองสักพักเพื่อจัดการความคิดของเขา ก่อนจะพูดกับธีโอดอร์ “อีวานถึงแก่ความตายแล้วในวันนี้ ก็เพราะเขาไปยั่วโมโหพวกเขาไว้เมื่อห้าปีก่อน ธีโอดอร์ เรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าเขาไม่พยายามไปยุ่งกับคู่หมั้นของคนอื่น ฉันเองก็ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะมาตามหาอีวานหลังจากผ่านมาหลายปีแล้ว หลังจากที่พวกเขารู้ว่าอีวานยังไม่ตายน่ะ”

ดวงตาของธีโอดอร์แดงก่ำ ขณะที่เขาพยักหน้า “ผมเข้าใจครับพ่อ ผมเตือนเขาหลายรอบแล้วให้เขาควบคุมพฤติกรรมของเขา แต่เขาไม่เคยฟังผมเลย อ่า... เฟนด์เพิ่งจะฆ่าทั้งสี่คนนั้นจากตระกูลแลมเบิร์ตไป เราจะทำยังไงล่ะ ถ้าญาติพวกเขามาตามหาพวกเรา?”

นายใหญ่เทย์เลอร์ครุ่นคิดเรื่องนั้นอยู่สักพัก “ถ้าแบบนี้ล่ะ เราจะรีบฝังร่างอีวานก่อน อาณาเขตกลางกับเมืองจินห่างกันไกลเป็นโยชน์” เขาแนะนำ “พวกเขาต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงจนกว่าจะถึงที่นี่ หลังจากที่เราฝังร่างอีวานแล้ว เราก็ขายบ้าน ขายที่ดินในราคาถูก ๆ และหนีไปจากอาณาเขตกลางซะ”

ธีโอดอร์พยักหน้าอย่างอ่อนแรง เขารู้ดีว่าพ่อของเขาเติบโตที่นี่ และใช้ชีวิตที่นี่มาทั้งชีวิต เขารู้สึกผูกพันกับเมืองนี้มาก และถ้าเขาพูดเรื่องย้ายออกจากอาณาเขตกลางขึ้นมา ก็แสดงว่าพวกเขาหมดสิ้นหนทางแล้ว

“ไม่มีทาง! เราจะย้ายจริง ๆ เหรอ? เราควรย้ายไปที่ไหนล่ะ?”

ฟีโอน่าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เห็นได้ชัดเลยว่าเธอยืนกรานที่จะไม่ย้ายบ้าน

อนิจจา พวกเขาทำผิดต่อตระกูลทรงอำนาจที่แสนน่ากลัวเข้าแล้ว และมันคงจะปลอดภัยกว่าถ้าพวกเขาจากไปใหไกลจากอาณาเขตกลาง

“ทำในสิ่งที่เราต้องทำกันเถอะ ผมไม่กลัวตระกูลแลมเบิร์ตหรอก แต่เราควรเตรียมตัวย้ายดีกว่า...เผื่อไว้ก่อน”