บทที่ 894

“จริงเหรอคะ? หมดคำจะพูดกับแนช วู๊ดจริง ๆ ...แน่นอน เขาเสียสละเพื่อครอบครัวไปมาก แต่เขาเป็นพ่อที่ไม่มีความรับผิดชอบเอาซะเลย!”

เซเลน่าถอนหายใจ เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น “แม่คะ อย่างน้อย แนชได้ให้เงินแม่รึเปล่า ตอนที่เขาบอกให้แม่ออกมา?” เธฮถามโจแอน “เขารู้รึเปล่าว่าแม่กำลังท้องเฟนด์?”

ริมฝีปากของโจแอนเปลี่ยนเป็นยิ้มอย่างเหยเก “เขาไม่กล้าบอกลิลลี่ด้วยซ้ำตอนที่เฟนด์เกิด แต่เขาจัดเตรียมบ้านไว้ให้เรา เขามาเยี่ยมเราเป็นครั้งคราว แล้วก็ให้เงินเราบ้าง แต่ตอนที่เฟนด์อายุประมาณห้าหกขวบ เขาก็รวบรวมความกล้าบอกลิลลี่ทุกอย่าง... เธอฉุนเฉียวมาก เธอกับสมาชิกของตระกูลลาโกริโอ และตระกูลวู๊ด มาขับไล่พวกเราออกไป เธอบอกให้เราหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้”

การท่าทีของเฟนด์แข็งกระด้างมาก “แต่หลังจากผ่านไปหลายปี เขาได้สะสมอำนาจให้กับตัวเอง” โจแอนอธิบาย “เขาไม่รู้ว่าเราไปที่ไหนหลังจากที่เราหนีไป แต่ฉันเชื่อว่าเขาจะหาเราเจอในไม่ช้า ถ้าเขาต้องการ น่าเศร้าที่เขาไม่ได้ทำแบบนั้น”

รอยยิ้มที่แสนเย็นชา และขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฟนด์ “ผมไปที่บ้านของตระกูลวู๊ดเมื่อ 5 ปีที่แล้ว เพราะแม่ของผมต้องการเงินหนึ่งล้านไปผ่าตัด แต่ผมไม่ได้อะไรกลับมาเลย ถึงผมจะคุกเข่าทั้งคืนก็ตาม แต่กลับมีแม่บ้านคนนึงมาบอกผมว่า แนช วู๊ด อยากให้ผมออกไป พวกเขาทำให้ผมต้องอับอาย ตั้งแต่นั้นมา ผมก็บอกตัวเองว่าไม่มีพ่ออีกต่อไปแล้ว”

โจแอนยอมรับทุกอย่าง "แม่เกลียดพ่อของลูกมาสักพักแล้วเหมือนกันนะ เฟนด์" เธอพูดอย่างเอาจริงเอาจัง "แต่เมื่อวาน แม่จัดการเรื่องบางอย่างกับชายชราคนนั้น พ่อของลูกไม่ได้ใจร้ายอย่างที่ลูกคิด”

เฟนด์อึ้งไปครู่นึง ก่อนเขาจะถามออกมา “แม่หมายความว่าอะไร? แม่จะบอกว่าเขาพยายามตามหาเราเหรอ?”

“เขาเปล่า แต่ชายชราคนนั้น คือพ่อบ้าน แถมเขายังบอกแม่อีกว่า พ่อของลูกสั่งให้ลูกน้องเอาเงินมาให้เราทุกปี ปีละหนึ่งล้านเหรียญ ในอีกด้านนึง พวกเราไม่รู้อะไรเลย”

โจแอนยิ้มอย่างขมขื่น “นอกจากนี้แล้ว พ่อของลูกไม่รู้เลยว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น” เธอพูดต่อ “เขาไม่ได้ตั้งใจ แม่เดาว่าลิลลี่น่าจะรู้ เธอเลยบอกให้ทุกคนเก็บมันไว้เป็นความลับ แม่สงสัยว่าเธอนั่นแหละ ที่เป็นสาเหตุให้เราไม่ได้เงินสักแดงเดียว”