บทที่ 900

คนหลายสิบคนยืนอยู่ที่หน้าประตูหลักของคฤหาสน์ แต่ละคนร่างกายกำยำ สูงและตัวโตมาก พวกเขาดูมีพลัง

รปภ.สองคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูรีบวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์ทันที และยืนอยู่ข้างหลังเฟนด์ ร่างกายของพวกเขาสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

เฟนด์เห็นพวกที่มารวมตัวกันที่หน้าประตูคฤหาสน์ เขาจึงออกคำสั่งทันทีว่า “ออร์คิด พาเซเลน่า แม่ของฉัน และคนอื่น ๆ เข้าไปในคฤหาสน์ ซ่อนตัวอยู่ในนั้น ปล่อยให้เรื่องนี้ฉันจัดการเอง”

“ได้ค่ะนายท่าน!”

ออร์คิดพยักหน้ารับและตะโกนออกมาเสียงดัง “ทุกคน เข้าไปในคฤหาสน์กับฉันเดี๋ยวนี้! ห้ามใครออกมาจนกว่านายท่านจะสั่ง!”

“เฟนด์ ระวังตัวด้วยนะ พวกนั้นทั้งหมดมาจากอเมริกา ฉันไม่รู้ว่าเราไปทำให้พวกเขาขุ่นเคืองตอนไหนและโกรธเคืองได้ยังไง!”

คิ้วของเซเลน่าขมวดเข้าหากันขณะที่เธอพูดกับเฟนด์ จากนั้นเธอก็เดินตามคนอื่น ๆ เข้าไปในคฤหาสน์อย่างไม่เต็มใจ

“เฮ้! แกเป็นคนที่เห็นแก่ครอบครัวและเพื่อนพ้องใช่ไหม? แต่แกคิดว่าแกจะสามารถปกป้องพวกเขาได้งั้นเหรอ?”

ชายหัวล้านร่างใหญ่ที่น่าจะมาจากอเมริกา เขาลูบตัวเองแล้วหัวเราะออกมา “เมื่อเราจัดการกับแกเสร็จแล้ว เราจะส่งครอบครัวและเพื่อนของแกตามไปด้วย!”

“สงครามก็จบลงไปแล้ว และฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมพวกแกถึงมาที่นี่ พวกแกกล้ามาสร้างปัญหาที่นี่ อย่าลืมล่ะ ประเทศของแกแพ้ให้กับเรา! เราคือผู้ชนะ”

เฟนด์ยิ้มอย่างเย็นชาออกมา มันคงน่าตื่นเต้นมากที่จะได้จบชีวิตของคนต่างชาติพวกนี้

“ฮ่าฮ่า! แกพูดถูก สงครามจบลงไปแล้ว แต่การต่อสู้แค่กลุ่มเล็ก ๆ คงไม่เป็นปัญหาอะไรหรอก จริงไหม? มันเป็นเรื่องปกติ!”

ชายหัวล้านหัวเราะเสียงดังและพูดต่อว่า “อีกอย่าง เราไม่ได้เป็นตัวแทนของอเมริกา เรามาที่นี่เองเพื่อที่จะฆ่าแก บริการให้แกอย่างดีที่แกกล้ามาขัดขวางธุรกิจของเราและตัดแหล่งเงินทุนของเรา!”

“ฉันขัดขวางธุรกิจของแกและตัดแหล่งเงินทุนของแก?”