บทที่ 910

“ไม่มีทาง ท่านอาจารย์หมายความว่าอีกฝ่ายรู้งั้นเหรอว่าเกล็ดมังกรนี้เป็นของใคร?”

หลังจากที่ได้ยินแบบนั้น ลาน่าก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอตกใจมาก

“ฉันแค่เดา ตั้งแต่ที่เฟอร์นันโดบอกว่ามันเป็นกับดัก ฉันคิดว่าอีกฝ่ายคงจะแค่ขังเขาเอาไว้เท่านั้นแต่ไม่ฆ่าเขาหรอก การทำแบบนั้นก็เพื่อจะล่อเราออกไป ดังนั้น ฉันเดาว่าอีกฝ่ายต้องรู้เรื่องเกล็ดมังกรมาบ้างแล้ว!”

สถานการณ์ทั้งหมดทำให้เฟนด์ปวดหัว มีไม่กี่คนหรอก บางทีอาจจะน้อยกว่าสิบคนด้วยซ้ำที่รู้เรื่องเกล็ดมังกร ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของเฟอร์นันโดก็ไม่ได้ให้ข้อมูลมากนัก ดังนั้น เฟนด์จึงแนะนำให้หาที่พักเสียก่อน

ไม่นานเฟนด์ก็พาทุกคนเข้าไปในเมือง

พวกเขามองหาโรงแรมที่จะเข้าพักก่อน จากนั้นเฟนด์และเซเลน่าก็ไปหาซื้อวิลล่า

ในไม่ช้าพวกเขาก็มาอยู่ที่ล็อบบี้ของแผนกขาย พนักงานขายสาวคนหนึ่งสังเกตเห็นพวกเขา จึงยิ้มออกมานิด ๆ แล้วเดินเข้ามาหาพวกเขา

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณผู้ชายและคุณผู้หญิง คุณมาที่นี่เพื่อหาซื้อวิลล่าใช่หรือไม่? หรือคุณอยากจะดูบ้านพัก? ที่นี่เรามีทั้งคู่!”

พนักงานขายสาวสวยยิ้มอย่างงดงามออกมา เป็นรอยยิ้มที่อาจทำให้ตาพร่ามัวได้

“วิลล่า!”

เฟนด์ยิ้มหวานและตอบกลับไป

“ได้ค่ะคุณผู้ชาย กรุณาตามฉันมา! เราได้ปรับปรุงวิลล่าทั้งหมดแล้ว ดังนั้นคุณสามารถเข้าอยู่ได้ทันที นั่นเป็นเหตุผลที่ราคาอาจจะสูงขึ้นเล็กน้อย...”

พนักงานขายแนะนำขณะที่เธอเดินนำเฟนด์และเซเลน่าไปที่แซนด์บ็อกซ์

ห่างออกไปไม่ไกลนัก พนักงานขายหญิงอีกสองคนก็เริ่มแอบคุยกันเงียบ ๆ

“เด็กใหม่คนนั้นตาไม่ดีจริง ๆ สองคนนั้นสวมเสื้อดูดีก็จริง แต่เธอไม่เห็นเหรอว่าพวกเขาลงจากรถแท็กซี่?”

ผู้หญิงคนหนึ่งยิ้มเยาะขณะที่เธอพูด