บทที่ 921

ชายคนนั้นก้มตัวเล็กน้อยเพื่อให้มือของเขาพิงโต๊ะที่เซเลน่านั่งอยู่ได้ นาฬิกาเรือนนั้นดูเด่นขึ้นมาจากข้อมือ

ชายคนนั้นยิ้มเล็กน้อยขณะที่อวดนาฬิกาหรูและพูดอีกว่า “ยินดีที่ได้เจอผู้หญิงสวยเช่นนี้นะครับ พวกคุณอยากเป็นเพื่อนกับผมไหม? แลกการติดต่อกัน ตราบใดที่คุณยินดีเป็นเพื่อนผม ผมจะจ่ายค่าอาหารวันนี้ให้!”

นายน้อยควินตันพูดอย่างมั่นใจและมีรอยยิ้มบนหน้า เขาเชื่อว่าผู้หญิงสวย ๆ ส่วนใหญ่ซื้อได้ด้วยเงิน

นอกจากนั้น ราคาอาหารในร้านนี้ก็ไม่เท่าไรสำหรับเขา ดูจากคำพูดของสาวสวยคนนี้แล้ว พวกเขาอาจจะเลือกออกไปเพราะไม่มีเงินซื้ออาหารของร้านนี้ สุดท้ายแล้วคนจนส่วนใหญ่ก็ซื้ออาหารที่นี่ไม่ได้ พวกเขาคงจะออกไปหลังจากเห็นเมนู

เขาคงจะนั่งด้วยแล้วถ้าไม่มีผู้ชายที่โต๊ะนี่ เขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกนี้เป็นอย่างไรกัน

เขาเชื่อว่าผู้หญิงพวกนี้จะเขียนเบอร์โทรมาให้อย่างลับ ๆ ในภายหลัง ถ้าพวกเธอไม่โง่ล่ะก็นะ นี่ไม่ได้ครั้งแรกที่เขาเจอเช่นนี้ ตราบใดที่พวกเธอยอมให้จีบได้ ก็หมายความว่าครั้งต่อไปพวกเธอก็น่าจะมาหาได้ถ้าขอให้มาหา

ชายคนนั้นมองสาวสวยทั้งสอง หัวใจเขาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นเมื่อขยับเข้าไปใกล้ ๆ เขาคาดหวังอย่างมากขณะที่ได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ จากเซเลน่า

สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ตระหนักก็คือเซเลน่าไม่ได้พูดออกไปเพราะไม่มีเงิน แต่เธออุทานออกมาด้วยความตกใจที่ค่าครองชีพที่นี่สูงกว่าอาณาเขตกลางมาก

ตระกูลเทย์เลอร์เจริญรุ่งเรืองมาสักพักหนึ่งแล้ว และความรวยกับการเงินทั้งหมดของตระกูลก็อยู่กับเธอตั้งแต่เงินทุนของบริษัท รวมไปถึงเงินอีกมหาศาลจากงานแต่ง เธอจะไม่มีเงินซื้ออาหารร้านนี้ได้อย่างไร?

เธอคงจะใช้เงินไปหลายแสนถ้าสั่งอาหารและไวน์ชั้นดีมาทั้งโต๊ะ เงินแค่นั้นขนหน้าแข้งเธอก็ไม่ร่วงเช่นกัน