บทที่ 928

“ฮ่าฮ่า! ยังจะกล้าขู่อีก!” ลาน่าหัวเราะและถามว่า “ว่าแต่ ราชาสงครามลุงของนายนี่ดารากี่ดวง?”

เคเลบอับอาย ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้ว่าลุงเขาน่ากลัวขนาดไหน แต่ก็ยังจะมาบังคับให้เขาคุกเข่า

เขามองและเยาะเย้ยอย่างหยิ่ง ๆ “ฮึ่ม! ลุงฉันไม่ใช่แค่ดาราหรือสองดารานะ แต่เป็นถึงสามดารา! รู้ยัง? กลัวเลยไหมล่ะ? ถ้ากลัวก็ปล่อยพวกเราไปซะ ถ้าไม่ พวกแกจะต้องเจอลุงฉันโกรธแน่!”

“สามดารา? โอ๊ย กลัวมาก! ทำไมไม่บอกกันก่อน?” ลาน่าจงใจเปลี่ยนเป็นกลัว ก่อนที่จะค่อย ๆ นิ่งลง “คุกเข่า!” เธอตะคอก “ฉันจะกระทืบแกถ้าแกไม่ทำ!”

เคเลบนึกได้ว่าเธอมาเยาะเย้ยเขา “เธอ... กล้าดียังไงมาทำกับฉันแบบนี้?”

ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากคุกเข่าและลาน่าก็มองอย่างเฉียบคม ขณะที่เขากัดฟันแน่น

“โอเค ฉันจะไปกินอาหารแล้ว พวกแกค่อยออกไปหลังจากที่ฉันกินเสร็จ แล้วก็หลังจากที่ฉันออกไปแล้ว!” ลาน่าปรบมือและเดินเข้าไปในร้านอาหาร

“ผู้หญิงคนนี้คือใคร? กล้าดียังไงมาทำกับเราแบบนี้!” นายน้อยคนหนึ่งส่งเสียงฮึมฮัมเมื่อลาน่าออกไป

“ฮ่า ๆ ! ทำกับเราแบบนี้? แกคนแรกเลยนะที่คุกเข่า!” เคเลบไม่พอใจ สามคนนี้กระจอก แล้วก็คุกเข่าเร็วเกินไป อย่างน้อยเขาก็พยายามสู้

“พวกเราจะทำอะไรได้ นายน้อยควินตัน? ผู้หญิงคนนั้นกล้าหาญและฉันเชื่อว่าเธอไม่เคยแพ้มาก่อน เธอกล้าที่จะข่มขู่เรา จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่คุกเข่าแล้วเธอฆ่าเรา?” นายน้อยคนหนึ่งพึมพำด้วยใบหน้าที่ขมขื่น