บทที่ 961

“อย่า-อย่าฆ่าพวกเราเลย!”

ขาของคาเลบอ่อนแรง เขาคุกเขาลงทันทีเมื่อรู้ตัวว่าเหลือเพียงเขากับพีซเท่านั้น

“ได้โปรด ปล่อยฉันไปสักครั้งเถอะนะ ฉันเป็นนายน้อยของตระกูลชนชั้นสอง ฉันไม่กล้าทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว!”

พีซไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน เท้าของเขาเย็นเฉียบ เขาหวาดกลัวมากจนกางเกงเปียก เช่นเดียวกันกับคาเลบ เข่าของเขาอ่อนลงและคุกเข่าลงกับพื้น

ในขณะนั้น สกายเลอร์น่ากลัวมาก เขาฆ่าคนโดยไม่กระพริบตาเลย พวกเขาไม่เคยเจอเหตุการณ์ที่น่ากลัวอย่างนี้มาก่อน

“พวกนั้นทำให้ลูกศิษย์ของฉันสองคนบาดเจ็บ ฉันฆ่าคนพวกนั้นทั้งหมดเพื่อเป็นการลงโทษ งั้นถือว่าเสมอกันนะ ไปให้พ้นสายตาฉันซะ!”

สกายเลอร์จ้องเขม็งไปที่ชายสองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น “ฉันจะไม่ปล่อยแกไปง่าย ๆ อีกแน่ ถ้าพวกแกกล้ามาโผล่ที่นี่อีก!”

“ไม่ต้องห่วง เราจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว!”

คาเลบเช็ดเหงื่อเย็นที่เกาะอยู่บนหน้า จากนั้นเขาก็ดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืน

“เราจะไม่มาที่นี่อีก!”

พีซพยายามจะลุกขึ้น แต่ก็สะดุดและเกือบจะล้มลงกับพื้นอีกครั้ง คาเลบจึงช่วยพยุงให้เขาลุกขึ้น จากนั้นทั้งสองก็รีบเดินออกจากประตูไป

“เศษสวะ!”

สกายเลอร์พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดขณะที่เขามองไอ้หนุ่มสองคนที่หวาดกลัวเขาสุดๆ

“คุณเซเลสติโน เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ทำไมคนพวกนั้นถึงมาตามล่าเรา?”

หลังจากนั้นแอนดรูว์ก็ก้าวเข้ามา เขาถามขึ้นอย่างสุภาพ

“ผมเองก็ไม่แน่ใจนัก ดูเหมือนพวกนั้นอยากให้เราส่งตัวนายท่านเฟนด์ คุณเซเลน่า และคุณลาน่าให้!”