บทที่ 980

ผู้อาวุโสจากตระกูลแวกเนอร์แสยะยิ้มกับคำพูดของนายน้อยแวกเนอร์ ดวงตาของเขาดูถูก

เขาเกลียดคนที่ข่มเหงคนอื่น แต่เมื่อนึกถึงว่าเขาติดหนี้นายน้อยแวกเนอร์และตระกูลแวกเนอร์เอาไว้ ผู้อาวุโสก็เดินออกจากรถ

"คนนี้เป็นใคร?" เฟนด์ขมวดคิ้วเมื่อเห็นอีกฝ่ายอยู่ไกล ๆ

“นายน้อยแวกเนอร์ หรือที่รู้จักในนามผู้กำกับแวกเนอร์! เขามาเร็วมาก!” เบลคมอง ใบหน้าของเธอนิ่งลงเล็กน้อย เธอไม่สบายใจที่พาปัญหามาให้เฟนด์

“ดี ดีเลยที่มา มาสั่งสอนมันกันเถอะ มันจะได้ไม่คิดแต่เรื่องแย่ ๆ พวกนี้ทุกวัน คราวนี้จะเปลี่ยนให้มันเป็นขันทีไปเลยจะได้ไม่อยากได้ผู้หญิงตลอดเวลา” เฟนด์ยิ้มอย่างเย็นชาขณะมองผู้ชายพวกนั้น เขากำหมัดอย่างที่ชอบทำ

“แกตายแน่วันนี้ กล้ามาท้าทาย ดีแลน แวกเนอร์!” ดีแลนเดินเข้ามาไม่ไกลจากที่เฟนด์อยู่และหยุด เขายิ้มเย็นชาขณะมองเซเลน่ากับลาน่าหัวจรดเท้า “ไอ้หนุ่ม แกทำได้ดีเลยนะวันนี้ มีแต่ผู้หญิงสวย ๆ อยู่รอบกาย แม้ว่าฉันจะเสียลูกน้องไปหลายคน แต่ก็เหมือนจะได้มากกว่าเสีย ฟังดูยุติธรรมไม่ใช่เหรอถ้าเราจะพาเบลคกลับไปด้วยวันนี้”

“ใช่ นายน้อย มันเสียเปล่าแน่ถ้าคุณไม่ได้อีกสามคนที่เหลือ! ฮ่า ๆ !” บอดี้การ์ดคนอื่น ๆ เริ่มหัวเราะ

ผู้หญิงทั้งสี่คนช่างสวยอะไรขนาดนี้

“แน่ใจเหรอ? สั่งให้คนยี่สิบคนตามเรามาก่อนหน้านี้แต่ยังไม่มีใครสู้ฉันได้ แล้วมาให้ไอ้ขยะคนนี้มาจับผู้หญิงเนี่ยนะ?” เฟนด์มองคนที่อยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ

“ฮ่า ๆ ! ตาบอดแล้ว! ชายแก่คนนี้คือราชาสงครามเจ็ดดารา แค่เขาคนเดียวก็ฆ่าแกได้มากกว่าร้อยครั้ง!” ดีแลนหัวเราะเสียงดัง “แกคิดว่าตัวเองมีกี่หัวที่เราจะตัดทิ้งได้?”