บทที่ 996

“แปลกนะ เฟนด์มาที่นี่เพื่อขอบัตรเชิญโดยเฉพาะ นั่นก็หมายความว่าหมอนี่สนใจเกล็ดมังกร!”

ทันทีที่สองคนนั้นจากไป นายท่านแชฟฟ์แมนอดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำออกมา “ตอนนี้เหลือบัตรเชิญเพียงใบเดียวเท่านั้น ดังนั้นเราสองคนจึงยังสามารถไปงานประมูลในวันพรุ่งนี้ได้ เรายังโชคดีที่เฟนด์ไม่ได้ขอบัตรเชิญไปสองใบ!”

“แต่เฟนด์รู้เรื่องนี้ได้ยังไง? พวกเขาเป็นแค่คนธรรมดาไม่ใช่เหรอ?”

พีซขมวดคิ้วด้วยสีหน้างุนงง “องค์กรลับส่งบัตรเชิญมาให้เรา เขารู้เรื่องนี้ได้ยังไง? นั่นหมายความว่าเขาต้องค้นหาและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเกล็ดมังกร ไม่งั้นจะเป็นไปได้ยังไงที่เฟนด์จะรู้เรื่องงานประมูลอย่างรวดเร็ว?”

“นี่มันแปลกมาก! ทำไมเขาถึงสนใจเกล็ดมังกรนักล่ะ? ขณะที่เรายังเดากันอยู่เลยว่าเกล็ดมังกรนี้เป็นของจริงหรือเปล่า พวกเขาได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว พวกเขาคงจะสนใจมันมานานแล้ว!”

นายใหญ่แชฟฟ์แมนเองก็รู้สึกว่าการที่เฟนด์สนใจเกล็ดมังกรนั้นคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน ไม่งั้นเขาคงไม่มาหาพวกเราโดยเฉพาะเพื่อขอบัตรเชิญ!

“อืมมม...พวกเขาเพิ่งย้ายมาที่นี่ได้ไม่นาน โอ้ ผมนึกออกแล้ว! เมื่อไม่นานมานี้มีข่าวเกี่ยวกับเกล็ดมังกรรั่วไหลออกมา และหลังจากนั้นก็ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับเกล็ดมังกรอีกเลย ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับมัน แต่เฟนด์กับคนอื่น ๆ เพิ่งย้ายมาที่นี่… อืมม… พวกเขาคงได้ยินข่าวเกี่ยวกับมันและมาที่นี่เพื่อตามหาเกล็ดมังกร!”

ตอนนั้นเอง พีซก็เข้าใจสถานการณ์ราวกับว่ามีวิญญาณที่ฉลาดบางตนเข้ามาสิงร่างของเขา “เราไม่เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเฟนด์และคนอื่น ๆ มาก่อน พวกเขาต้องมาที่นี่เพื่อตามหาเกล็ดมังกรแน่ เนื่องจากพวกเขามาจากเมืองอื่นและมาที่นี่เพื่อหาเกล็ดมังกร นี่หมายความว่ายังไง? นี่หมายความว่าเกล็ดมังกรอันนี้เป็นของจริง! ในเมื่อมันเป็นของจริง โลกนี้อาจจะมีมังกรจริง ๆ ก็ได้!”

“ว่าไงนะ? มังกรตัวจริงงั้นเหรอ?”

นายใหญ่แชฟฟ์แมนตกใจกับข้อมูลที่ได้ฟัง ดวงตาของเขาเบิกกว้าง “เรื่องนี้เป็นตำนานมาโดยตลอด ไม่มีใครเคยเห็นมัน ตอนแรกพ่อคิดว่างานประมูลลับเกี่ยวกับเกล็ดมังกรจะเป็นเรื่องหลอกลวงเพื่อหลอกล่อเราและโกงเงินของเรา แต่ถ้าเราเดาถูก แสดงว่ามีเกล็ดมังกรอยู่จริง! มีสิ่งนั้นในโลกนี้จริง ๆ!”

“ท่านพ่อ อีกอย่างบนบัตรเชิญยังเขียนว่าเกล็ดมังกรนี้มีผลลัพธ์วิเศษ ถ้าพ่อเอามันไปแช่ในชาและดื่มมันทุกวัน พ่อจะอายุยืนขึ้น! ไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองปี แต่เป็นสิบปี! ถ้าเกล็ดมังกรมีอยู่จริง นั่นหมายความว่าผลลัพธ์วิเศษของมันก็มีอยู่จริงด้วยไม่ใช่เหรอ?”