บทที่ 101 รับคำร้องขอ

“ในสำนักเซียวเหยา ความสามารถของพวกผู้อาวุโสในสำนักเป็นยังไงบ้าง?” หลังจากที่หลัวซิวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็หันไปถามเหวินเซวียนหง

“นอกจากเจ้าสำนักเซียวเหยาที่ได้รับบาดเจ็บหนักที่เมื่อก่อนอยู่ในแดนผู้ชนะขั้น4 แล้ว ปัจจุบันผู้ที่มีฝีมือแข็งแกร่งที่สุดก็คือตี๋ซือกู่และขงชิงหยูที่กำลังช่วงชิงตำแหน่งเจ้าสำนักกันอยู่ ล้วนอยู่ในแดนผู้ชนะขั้น3” เหวินเซวียนหงกล่าว

ได้ยินดังนั้น หลัวซิวก็พยักหน้า ซึ่งหมายความว่าเพียงแค่ตัวเองเชิญผู้แข็งแกร่งในแดนผู้ชนะขั้น4 แห่งโลกยุทธ์ ก็น่าจะคุ้มครองตัวเองให้ปลอดภัยไร้กังวลได้

ครานี้ เขาเตรียมที่จะเข้าถ้ำเสือ เผชิญหน้ากับลู่เฟยเฉินและลู่เมิ่งเหยา เพราะฉะนั้นเงื่อนไขแรก ก็คือรับประกันเรื่องความปลอดภัยของตัวเองว่าจะไม่มีปัญหาเกิดขึ้น

ภายใต้สายตาประหลาดใจของเหวินเซวียนหง หลัวซิวได้ล้วงเอาสมบัติวิเศษสามอย่าง ออกมาจากแหวนเก็บของ

กระบี่ยุทธ์ระดับชั้นล่างเล่มหนึ่ง จานรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่สีดำแวววาวหนึ่งใบ และยังมีขวดหยกสีแดงหนึ่งขวด

เมื่อเห็นของทั้งสามอย่าง เหวินเซวียนหงก็มั่นใจแล้วว่า หลัวซิวจะต้องเคยได้รับการถ่ายทอดจากยอดฝีมือราชายุทธ์มาอย่างแน่นอน เพราะแค่กระบี่ยุทธ์ระดับชั้นล่าง นี่ก็เป็นเล่มที่สองที่เขาได้นำออกมาแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ของที่เหลืออีกสองอย่าง อย่างหนึ่งคือสมบัติค่ายกลระดับห้า ส่วนอีกอย่างนั้น น่าจะเป็นยาระดับ5

หลัวซิววางของทั้งสามอย่างลงไปบนโต๊ะ และมองไปที่เหวินเซวียนหง กล่าว: “ผู้น้อยอยากจะขอให้ผู้แข็งแกร่งแดนผู้ชนะขั้น4 ท่านหนึ่งช่วยอีกแรง”

เหวินเซวียนหงไม่ได้พูดอะไร แต่ได้ตรวจดูสมบัติวิเศษทั้งสามก่อน ว่าได้อยู่ในขั้นห้าหรือไม่

“ยาเมฆาอคียาระดับ5? นี่ถือเป็นของดีที่นับว่าไม่เลย”

เมื่อได้เห็นยาที่อยู่ในขวดหยก ดวงตาของเหวินเซวียนหงก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย

ไม่นาน เขาก็ได้เก็บสมบัติวิเศษทั้งสามอย่างลง และยิ้มกล่าว: “ข้าอยู่ในแดนราชายุทธ์ขั้น4 พอดี ดังนั้นข้าจะเป็นคนรับคำร้องขอของเจ้าด้วยตนเองเอง”

“ขอบคุณผู้อาวุโส!” หลัวซิวลุกขึ้นคารวะทันที ถ้าหากได้เหวินเซวียนหงเป็นคนช่วยนับว่าดีที่สุดแล้ว

“เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้า เมื่อรับของจากเจ้า ทำงานให้เจ้าถือเป็นสิ่งที่ข้าควรจะทำ” เหวินเซวียนหงไม่ได้รับคารวะจากหลัวซิว เรื่องส่วนรวมและเรื่องส่วนตัวแยกกันอย่างชัดเจน

จากนั้นเหวินเซวียนหงก็ได้เขียนจดหมายหนึ่งฉบับ และให้คนส่งไปที่นอกสำนักเซียวเหยา

......

“จดหมายจากหัวหน้าแก๊งเหวินรึ?”

ภายในสำนักเซียวเหยา เมื่อลู่เฟยเฉินได้รับจดหมาย ก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย หลังจากที่ได้เห็นสิ่งที่เขียนอยู่ในจดหมาย สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

“เจ้าหลัวซิว ข้ามองเจ้าต่ำไปเสียแล้ว คิดไม่ถึงว่าสามารถเชิญหัวหน้าแก๊งเหวินมาได้!” แววอาฆาตแวบผ่านไปในดวงตาของลู่เฟยเฉิน

จากนั้นเขาก็ได้หยิบกล่องส่งเสียงออกมา และติดต่อหาอาจารย์ของเขา ผู้อาวุโสในสำนักขงชิงหยู

“ในเมื่อหัวหน้าแก๊งเหวินออกหน้า งั้นจะพบหน่อยก็ไม่เป็นไร” ขงชิงหยูให้คำตอบอย่างรวดเร็ว

สำหรับหลัวซิวแล้ว ในเมื่อมีเหวินเซวียนหงออกหน้าเจรจา ตนเองก็เพียงแค่รอเท่านั้น

ไม่นานนัก เหวินเซวียนหงก็มาหาเขา กล่าว: “ลู่เฟยเฉินได้ตอบกลับมาแล้ว เจ้ามากับข้า”

เดินตามอยู่ที่ด้านหลังของเหวินเซวียนหง หลัวซิวได้เดินออกจากองค์กรนักล่ายุทธ์สาขาย่อย จากนั้นก็ได้มาถึงภัตตาคารที่หรูหราที่สุดแห่งหนึ่งในเขตการปกครองหยุนหลง

ภายในห้องส่วนตัวที่อยู่บนชั้นสูงสุดของภัตตาคาร ในตอนที่หลัวซิวเดินตามเหวินเซวียนหงเข้าไปข้างในนั้น ก็ได้เห็นลู่เฟยเฉินนั่งรออยู่ด้านในแล้ว