บทที่ 1037

เพียงแต่ว่าเหยียนซีโรว่ไม่ใช่ร่างกายพิเศษใดๆ ความเชี่ยวชาญและพรสวรรค์ของนางก็ธรรมดามาก แต่ต่อมานางก็กลายเป็นศิษย์ของธิดาเทพหยุนไห่ และหลังจากฝึกฝนวิชาแห่งชะตาแล้ว นางก็เริ่มบรรลุอย่างรวดเร็ว พรสวรรค์ดีกว่ารุ่นเดียวกันมากนัก

“ซีโรว่ เจ้าใช้วิชาให้ข้าดูหน่อย” หลัวซิวกล่าว

เขาจะดูว่าการฝึกฝนของเหยียนซีโรว่เป็นอย่างไร จากนั้นตามการฝึกฝนที่นางเคยฝึกฝนมา รับวิชาระดับสูงขึ้นผ่านเทพแห่งวัฏจักรชีวิต

สำหรับหลัวซิว เขาต้องการให้ทุกคนรอบตัวเขาฝึกฝนวิชาระดับชั้นยอด เพื่อที่คนเหล่านี้จะความสามารถเติบโตไปพร้อมกับเขาและก้าวไปสู่โลกที่กว้างกว่า

เหยียนซีโรว่พยักหน้า แสงอันวิจิตรพุ่งออกมาจากร่างกายของนาง ราวกับนางฟ้า กำลังจะจากไป

งูมรณาจิ่วหยินที่อยู่ด้านข้างก็อดไม่ได้ที่จะมองมา แล้วกล่าวด้วยความชื่นชมว่า “การฝึกฝนของหญิงสาวคนนี้ไม่ธรรมดา ทำให้ข้ารู้สึกถึงบรรยากาศของเทพฟ้า”

แม้ว่างูมรณาจิ่วหยินจะอยู่เทพมารขั้นปฐมภูมิ แต่ก็ติดตามช่าจื่อเยียนมาหลายปีแล้ว เคยได้เห็นเทพฟ้าและสัมผัสได้ถึงออร่าของเทพฟ้าพร้อมนางมาก่อน

จากวิชาที่เหยียนซีโรว่ใช้แล้วกลายเป็นภาพที่แสดงออกมา เขารู้สึกว่าหากฝึกฝนวิชานี้ได้อย่างเต็มที่ อาจจะฝึกฝนจนถึงเทพฟ้าได้

วิชาที่สามารถฝึกฝนจนถึงเทพฟ้าได้ นับว่าเป็นความลับในพิภพกลาง ช่าจื่อเยียนอยู่ในแดนเทพมารขั้นสูงมานานหลายปี เพราะไม่มีวิชาลับ หาวิธีบรรลุกลายเป็นเทพฟ้าไม่ได้เสียที

ช่าจื่อเยียนให้ความสำคัญกับหลัวซิว เพราะนางหวังว่าในวันหนึ่งหลัวซิวกลายเป็นเทพฟ้า สามารถบอกวิธีบรรลุให้นางได้ ด้วยวิธีนี้ นางจะมีโอกาสกลายเป็นเทพฟ้า ไปจากโลกแสงดาว และกลับไปยังโลกเสวียนเทียนด้วยฐานะผู้แข็งแกร่งเทพฟ้า

“วิชาบรรพเซียน?”

แต่สีหน้าของหลัวซิวก็ซับซ้อนขึ้นทันทีเมื่อเขารู้สึกถึงออร่าของการฝึกฝนของเหยียนซีโรว่