บทที่ 1040

วังเซียนนี้เป็นสมบัติล้ำค่าที่กลั่นโดยผู้แข็งแกร่งระดับเทพมารขั้นสูง พลังผลิบาน สะเทือนฟ้าดิน เป็นอาวุธที่ปราบปรามคู่ต่อสู้ได้ดี

“โครม!”

ตำหนักสรรพดาราบดขยี้อนัตตา ร่างใหญ่ของงูมรณาจิ่วหยินถูกระงับอย่างมากในทันที ร่างกายเล็กลงตามการกดขี่ลดลงอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเห็นว่างูมรณาจิ่วหยินถูกปราบปรามโดยตำหนักดารา หลัวซิวก็บินไปทันที “ผู้อาวุโสข้ามาช่วยเจ้า”

สีหน้าของงูมรณาจิ่วหยินเปลี่ยนไปเล็กน้อย “อย่ามาที่นี่ ไอ้หนู หนีเอาชีวิตรอดก่อน!”

แม้ว่าความแข็งแกร่งของหลัวซิวจะสามารถแข่งขันกับเทพมารได้ แต่อย่างมากที่สุดเขาก็เทียบได้กับเทพมารทั่วไปเท่านั้น เผชิญหน้ากับเจ้าแห่งศักดิ์สิทธิ์ที่เทียบได้กับเทพมารขั้นกลางสามคน ไม่สามารถสู้ได้เด็ดขาด

“วันนี้ พวกข้าทั้งสามมาเพื่อฆ่าเจ้าเป็นพิเศษ เจ้าไม่สามารถแม้แต่จะมีโอกาสหลบหนีได้” เจ้านิกายมารศักดิ์สิทธิ์เยาะเย้ย

เจ้าศักดิ์สิทธิ์ตระกูลหวูมือไขว้หลัง มองดูหลัวซิวอย่างเย็นชา “พรสวรรค์ของเจ้าดีมาก ถ้าสามารถใช้มันเพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา จะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งในอนาคต ถ้าเจ้ารู้รู้สึกผิด เจ้าจะยังมีโอกาสรอดอยู่บ้าง”

“จริงหรือ? ข้าคิดว่าถ้าพวกเจ้าสามคนถอยกลับไปอย่างรูกจักเจียมเนื้อเจียมตัว ข้าสามารถเหลือชีวิตพวกเจ้าได้” หลัวซิวยิ้มอย่างเย็นชา

“ใกล้ตายแล้วยังกล้าจองหองอีก?”

เจ้านิกายมารศักดิ์สิทธิ์ตะคอกอย่างโกรธจัด ยกมือขึ้นโบก หอกที่ควบแน่นโดยพลังเทพมรณะดั้งเดิม ได้ทะลุผ่านอนัตตาพุ่งไปยังหลัวซิว

สามารถฝึกฝนกฎระดับสูงสุดอย่างหนึ่งสู่แดนเทพมาร จะเห็นได้ว่าเจ้านิกายมารศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นอัจฉริยะเช่นกัน ความเชี่ยวชาญและความเข้าใจของเขานั้นสูงมาก

แต่หอกมรณะนี้ลอยไปอยู่ต่อหน้าหลัวซิว แต่จู่ ๆ มันก็พังทลาย ไม่สามารถเป็นอันตรายใดๆกับเขาได้เลย

หลัวซิวสามารถใช้สองระดับความเป็นตายสร้างพลังเทพดั้งเดิม ซึ่งประกอบด้วยความลึกลับของตวามเป็นและความตาย ทำลายการโจมตีของพลังเทพมรณะได้อย่างง่ายดาย

“ดูเหมือนว่าพวกเจ้าทั้งสามจะไม่ถอยกลับไปง่ายๆแล้ว”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลัวซิวหายไปในทันที สีหน้าของเขาดูโหดเหี้ยม เขาตะคอกอย่างโกรธเคือง “ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าไปตายซะ!”