บทที่ 1061

เทพมารทุกคนจากเผ่าพันธุ์มนุษย์รวมตัวกัน สู้ไปพร้อมกับล่าถอยไป ถอยไปเรื่อย ๆ จนถึงยอดเขาแห่งนั้นที่เป็นที่ตั้งของพระราชวังทองคำ

ภายใต้การโจมตีของผู้แข็งแกร่งเทพมาร สามสิบกว่าคน วิชาห้ามค่ายกลทั่วไปถูกทำลายบดขยี้ไปอย่างรวดเร็ว จนมาถึงบริเวณกลางทางขึ้นเขา พลังกดขี่อันยิ่งใหญ่ของเทพสงครามก็พลันเคลื่นตัวลงมาทันที

เหล่าเทพมารที่เคยมาเยือนที่แห่งนี้มาก่อนนั้นได้มีการเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่เหล่าเทพมารที่เพิ่งลงมาจากโลกาชั้นฟ้ากลับไม่ทันได้ตั้งตัว การหมุนเวียนกฎพลังเทพถูกตัดขาด แต่ละคนต่างกระอักเลือดออกมา สีหน้าไม่สู้ดี

“ไอ้หนุ่ม จะหนีไปไหน!”

เทพมารอสูรที่มีร่างเดิมเป็นสิงห์ทองนั้นน่าจะเป็นเพราะถูกหลัวซิวใช้ภูเขาเขียวขจีโจมตีมาก่อนหน้านี้ ดังนั้นจึงได้ไล่ตามเขาตั้งแต่แรกจนตอนนี้

เพราะว่าผลกระทบของพลังกดขี่แห่งเทพสงคราม ดังนั้นเทพมารจำนวนมากต่างก็ไม่กล้าที่จะเดินหน้าต่อ ด้วยเกรงว่าจะถูกพลังที่แข็งแกร่งมากขึ้น และตนเองจะไม่สามารถต้านไว้ได้จนถูกผู้อื่นฉวยโอกาสไป

ด้วยจำนวนของเทพมารทั้งสองฝ่ายที่ไม่เท่ากัน งูมรณาจิ่วหยินก็ไม่ได้มีโอกาสร่วมมือกับหลัวซิว กระทั่งมีเทพมารจำนวนหนึ่งต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ถึงสองคนขึ้นไป การรับมือนั้นทำได้ยากลำบากมาก

หลัวซิวสู้ไปถอยไป ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงความอันตรายที่รุนแรง เมื่อตั้งสติได้ วงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพก็บินออกมา ลอยอยู่เหนือศีรษะ แพร่กระจายพลังเทพดั้งเดิมออกไป

“ปัง!”

เทพมารอสูรสิงห์ทองปล่อยหมัดเข้ามา ทุบลงบนวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพ ทำให้เกิดการสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง ประกายแสงวูบไหว

พลังของเทพมารอสูรตนนี้เก่งกาจกว่าเทพมารอสูรเหยี่ยวทองมาก อีกทั้งยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพมารขั้นสาม

“เจ้าอยากตาย ข้าจะทำให้สมปรารถนา!”

หลัวซิวสองมือพันกันเป็นตราธรรมจุติมรณะ วงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพขนาดมหึมาลอยออกไปในทันที พุ่งเข้าชนกับเทพมารอสูรสิงห์ทอง อีกทั้งสองระดับความเป็นตายทำให้เกิดกฎดั้งเดิมพลังเทพ ได้ตรึงเทพมารอสูรสิงห์ทองตนนี้ไว้

“ถึงว่า เจ้าใช้ผลการฝึกตนเจ้ายุทธจักรก็สามารถต้านทานเทพมารได้ ที่แท้ก็ฝึกตนร่วมสองระดับความเป็นตาย”