บทที่ 1063

“กร๊อบ!”

ด้วยรูเล็ตของร่องรอยผนึกกฎการเวียนว่ายตายเกิดแตกร้าวออก ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของมหาพระแสงทองเอาไว้ได้

ไม่เพียงเท่านั้น ความเร็วในการแตกร้าวของวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพยิ่งรวดเร็วมากขึ้น ทำให้พลังอำนาจของอาวุธชิ้นนี้อ่อนแอลงอย่างต่อเนื่อง พลังของมหาพระแสงทองรอดผ่านรอยแยกเหล่านั้นออกมา ทันใดนั้นก็ทำให้ร่างของหลัวซิวบางส่วนระเบิดออกเป็นละอองเลือด เลือดเนื้อสาดกระเซ็น

“นี่คือพลังอำนาจที่ผู้แข็งแกร่งระดับเทพมารสำแดงพลังอมตะหรือ? หากเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพฟ้าสำแดงพลังอมตะด้วยตนเอง มันจะน่าหวาดกลัวมากถึงเพียงใดกัน?”

ในตอนนี้ หลัวซิวตระหนักได้ว่าในช่วงเวลาที่ผานมานั้นเขามีความมั่นใจในตนเองมากเพียงใด ประเมินค่ายอดฝีมือในใต้หล้านี้ต่ำไป

เขามีโอกาสได้รับพลังอมตะ ไม่ได้หมายความว่าคนอื่น ๆ จะไม่ได้รับโอกาสนี้ ผู้แข็งแกร่งเทพมารที่มีการฝึกตนพลังอมตะ สามารถครอบครองการบดขยี้พลังที่เขาได้อย่างง่ายดาย

ไม่ใช่ว่าพลังของเขาจะมหัศจรรย์เสียจนสามารถต้านทานเทพมารไว้ได้ แต่เป็นเพราะเหล่าเทพมารที่เขาได้พบเจอก่อนหน้านี้ ต่างก็มีพลังที่อ่อนแอมากก็เท่านั้น

“กร๊อบ!”

ในที่สุดวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของมหาพระแสงทองได้อีกต่อไป อาวุธชิ้นแรกที่หลัวซิวสังเวยมากับมือนั้น ถูกลำแสงสีทองโจมตีจนทะลุ

แต่ถึงอย่างไรวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพทั้งชิ้นนี้ก็ใช้เทพทองเทพเหล็กหลอมอาวุธขึ้นมา หลังจากถูกโจมตีจนแตก ก็ได้คลายพลังอำนาจส่วนใหญ่ของมหาพระแสงทองออกไปด้วย

เสียงปุบดังขึ้น ลำปสงสีทองยิงทะลุผ่านทรวงอกของหลัวซิว ตามมาด้วยเลือดที่สาดกระเซ็นออกมา

“เวิง!”

หว่างคิ้วของหลัวซิวแยกออก เทพมารอสูรเหยี่ยวทองบินออกมา กลายร่างเป็นร่างเดิมลงมาอยู่ใต้เท้าของหลัวซิว ให้เขาขึ้นขี่และบินหนีจากไปด้วยความเร็วสูงสุด

“หือ? ที่หว่างคิ้วยังซ่อนเทพมารอสูรไว้ตัวหนึ่ง?”

เทพมารอสูรสิงห์ทองสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย พลังอมตะของเขาเพียงพอที่จะสามารถฆ่าเทพมารแดนเดียวกันได้ คาดไม่ถึงว่ากลับไม่สามารถทำลายไอ้หนุ่มเผ่าพันธุ์มนุษย์คนหนึ่งที่มีผลการฝึกตนเพียงแดนเจ้ายุทธจักรได้

แต่สิ่งที่ทำให้เขาโมโหมากกว่าก็คือ เทพมารอสูรจากเผ่าพันธุ์มารเดียวกัน ไม่เพียงไม่ช่วยตนทำลายอีกฝ่าย แต่กลับยังช่วยพาเขาหนีอีกด้วย?